Założenie działalności gospodarczej we Francji

Polskie przedsiębiorstwa z dniem wejścia Polski do UE uzyskały nieograniczony dostęp do rynku usług we Francji. Jednocześnie Polaka, przy zakładaniu firmy we Francji, obowiązują takie same zasady jak obywateli tego kraju.

Rodzaje działalności

  • działalność rzemieślnicza, czyli niezależna działalność produkcyjna, przetwórcza, naprawy, świadczenie usług korzystając ewentualnie z pomocy rodziny i przy zatrudnianiu nie więcej niż 10 pracowników. Działalność ta jest rejestrowana w Rejestrze Zawodów (Répertoire des métiers),
  • przemysłowa, czyli niezależna działalność produkcyjna, przetwórcza, wykonywanie napraw, świadczenie usług przy zatrudnieniu więcej niż 10 pracowników. Ten rodzaj działalności jest rejestrowany we francuskim Rejestrze Handlowym i Spółek (RCS – Registre du commerce et des sociétés, odpowiednik polskiego KRS),
  • handlowa, czyli operacje handlowe oraz działalność związana z handlem. Działalność taką, za pośrednictwem Centrum Formalności Przedsiębiorstw (CFE – Centre de Formalités des Entreprises), należy zarejestrować w RCS,
  • w zakresie wolnych zawodów (regulowanych - np. adwokaci, biegli księgowi, lekarze lub nieregulowanych, jak np. tłumacze, konsultanci) - działalność jest rejestrowana także za pośrednictwem CFE w Rejestrze Handlowym i Spółek (RCS) oraz we właściwym dla swojego adresu zamieszkania biurze URSSAF (francuskim odpowiedniku ZUS).

We Francji działa status auto-entrepreneur, który może być interesujący dla przedsiębiorców ze względu na znaczne uproszczenia procedury podatkowej oraz systemu ubezpieczeń społecznych.

System skierowany jest do osób fizycznych, które chcą rozwinąć swoją działalność bez potrzeby tworzenia firmy. Informacje związane z założeniem w ten sposób firmy można znaleźć a stronie http://www.auto-entrepreneur.fr/. Nowoutworzone przedsiębiorstwo we Francji, otrzymuje SIRET (skrót od Système Informatique pour le Répertoire des ETablissements) nadawany przez urząd statystyczny (INSEE), niezbędny we francuskim systemie 14 cyfrowy numer identyfikacyjny.

Zakładanie firmy

We Francji pobowiązuje zasada tzw. jednego okienka. Formalności zawiązane z rejestracją działalności można załatwić w Centrum Formalności Przedsiębiorstw (CFE - Centre de Formalités des Entreprises). W zależności od wielkości i rodzaju firmy, okienka te znajdują się w różnych miejscach. W wypadku samozatrudnienia i spółki handlowej formalności załatwiane są przez izby przemysłowo-handlowe. Rejestracji działalności polegającej na wykonywaniu konkretnego zawodu dokonuje się w cechach. Należy jednak pamiętać, że CFE nie uruchomi procedury zakładania firmy bez dostarczonej kserokopii karty pobytu, które wydają lokalne prefektury.

Właściwy CFE gromadzi wszelkie dokumenty składane z wnioskiem o rejestrację. Po ich weryfikacji pod względem formalnym, CFE przesyła wszystkie dokumenty do pozostałych urzędów i instytucji publicznych, które uczestniczą w procesie rejestracji, tj. do:

  • Narodowego Instytutu Statystyki i Studiów Ekonomicznych (INSEE – Institut National de la Statistique et des Etudes Economiques)
  • Kancelarii Sądu Gospodarczego (Greffe du Tribunal de Commerce)
  • urzędów skarbowych oraz urzędów pracy i ubezpieczeń społecznych

Zawiadomione w ten sposób instytucje same skontaktują się z przedsiębiorcą a następnie prześlą dokumenty niezbędne do dokończenia rejestracji.

Zarejestrowanie firmy we Francji trwa około ośmiu dni. Opłaty rejestracyjne w zależności od formy prawnej przedsiębiorstwa wahają się od 30 do 350 euro. Wiele firm i izb handlowych świadczy usługi polegające np. na badaniu rynku czy szukaniu partnerów.

Opodatkowanie spółek we Francji

System podatkowy we Francji jest zawiły i rozbudowany. Dla osób posiadających działalność gospodarczą we Francji, najważniejszy wydaje się być jednak podatek dochodowy od osób prawnych. Jest  to bezpośredni podatek , któremu podlegają spółki lub inne osoby prawne, które osiągnęły dochody na terytorium Francji (dochodem jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w danym roku).

Podstawowa stawka podatku dochodowego od firm wynosi we Francji 33,3% podstawy opodatkowania. Spółki mniejsze, (czyli te w których co najmniej 75% kapitału pośrednio  lub bezpośrednio posiadają osoby fizyczne i które osiągają rocznie obroty poniżej 7 630 000 euro), płacą CIT według obniżonej stawki w wysokości 15% do dochodów w wysokości 38 120 euro, a powyżej, według stawki podstawowej.

Należy zwrócić uwagę, że w przeciwieństwie do reguł istniejących w innych państwach Unii Europejskiej, podatkowi od osób prawnych we Francji, zarówno w przypadku francuskich rezydentów jak i nie-rezydentów podatkowych, podlegają jedynie dochody osiągane przez te podmioty ze źródeł położonych na terytorium Francji, bez względu skąd pochodzą.

Zgodnie z francusko-polską umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, opodatkowaniu francuskim CIT mogą podlegać dochody polskiego przedsiębiorcy w zakresie, w jakim pozostają one w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez tego przedsiębiorcę na terytorium Francji za pośrednictwem położonego tam zakładu, tj. stałej placówki, w której całkowicie lub częściowo wykonuje się działalność przedsiębiorstwa. W świetle umowy unikaniu podwójnego opodatkowania, za zakład uznaje się miejsce zarządzania, filię, biuro - w którym prowadzona jest działalność handlowa, zakład fabryczny, warsztat, miejsca wydobywania bogactw naturalnych oraz budowę albo montaż, których okres przekracza 12 miesięcy. Zakładem nie jest natomiast działalność, nawet wykonywana za pośrednictwem stałej placówki, o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym.

Metodą unikania podwójnego opodatkowania w odniesieniu do zysków polskiego przedsiębiorcy uzyskiwanych na terytorium Francji poprzez zakład i podlegających tam opodatkowaniu jest tzw. wyłączenie z progresją. Tzn. że w sytuacji gdy osoba mająca siedzibę w Polsce osiąga dochód, który może być opodatkowany we Francji, to właściwy urząd skarbowy w Polsce ma obowiązek wyłączyć taki dochód spod opodatkowania. Istnieje jednak możliwość aby przy ustalaniu podatku od pozostałego dochodu zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby przychody nie zostały wyłączone spod opodatkowania.

Przydatne linki

Share Print