Zasady ogólne: opodatkowanie według skali podatkowej

Podstawową formą opodatkowania dochodu z działalności gospodarczej jest opodatkowanie na zasadach ogólnych, przy zastosowaniu skali podatkowej. Opodatkowaniu podlegają dochody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, w tym działalność w formie spółki cywilnej, czy spółki jawnej.

Rejestrując działalność gospodarczą w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), musisz podjąć decyzję odnośnie wyboru formy opodatkowania, która będzie z punktu widzenia prowadzonej działalności formą najkorzystniejszą. Jeżeli nie dokonasz w tym zakresie żadnego wyboru, to dochód z działalności będzie automatycznie opodatkowany na zasadach ogólnych – według skali podatkowej (tak jak np. dochody ze stosunku pracy).

Podstawą opodatkowania jest dochód, rozumiany jako różnica przychodu i kosztów uzyskania przychodu. Podatek opłacany jest według skali podatkowej:

podstawa obliczenia podatku w złotych

podatek wynosi

ponad

do

  minus kwota zmniejszjąca podatek
 

85 528

18%

85 528

 

15 395 zł 04 gr + 32% nadwyżki ponad 85 528 zł

 

Opodatkowanie na zasadach ogólnych oznacza, że od dochodu w jednym roku kalendarzowym do 85 528 zł zapłacisz 18% podatku, a od nadwyżki powyżej wskazaną kwotę, dochód jest opodatkowany według stawki 32%.

Kwotę podatku można obniżyć o przewidziane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych ulgi i odliczenia tj. darowizny, wydatki na Internet, rehabilitację, szkolenia uczniów, ulgę budowlaną, prorodzinną, czy straty z ubiegłych lat. Ponadto możliwe jest odliczanie od podstawy opodatkowania zapłaconych składek ubezpieczeniowych, a od kwoty podatku zapłaconej kwoty składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Z punktu widzenia przedsiębiorcy bardzo istotna jest możliwość uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów. Wszelkie zakupy związane z działalnością, koszty wynagrodzeń czy raty leasingowe obniżają podstawę opodatkowania (kwotę, od której jest obliczany podatek do zapłaty).

Roczny dochód niepowodujący obowiązku zapłaty podatku wynosi 3 091 zł.

Jako podatnik rozliczający się na zasadach ogólnych musisz w ciągu roku podatkowego:

  • ewidencjonować wszelkie zdarzenia gospodarcze (np. zakupy i sprzedaż) w podatkowej księdze przychodów i rozchodów,
  • ewidencjonować koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 i 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT),
  • prowadzić ewidencję wyposażenia, środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych,
  • prowadzić indywidualne imienne karty przychodu dla zatrudnionych pracowników,
  • sporządzać spisu z natury na 1 stycznia i na koniec każdego roku podatkowego.

W przypadku, gdy przychody za poprzedni rok podatkowy wyniosły co najmniej równowartość  2 000 000 euro, powstaje obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych (bardziej sformalizowanej ewidencji księgowej), zgodnie z ustawą o rachunkowości.

Od 2017 roku obowiązują nowe przepisy dotyczace kwoty wolnej od podatku. Od 1 stycznia 2017 r. kwota wolna od podatku przysługująca w danym roku podatkowym jest uzależniona od wysokości uzyskanego dochodu i wynosi:

  • 1 188 zł – dla podstawy obliczenia podatku nieprzekraczającej kwoty 6 600 zł;
  • 1 188 zł pomniejszone o kwotę obliczoną według wzoru: 631 zł 98 gr × (podstawa obliczenia podatku – 6 600 zł) ÷ 4 400 zł - dla podstawy obliczenia podatku wyższej od 6 600 zł i nieprzekraczającej kwoty 11 000 zł;
  • 556 zł 02 gr – dla podstawy obliczenia podatku wyższej od 11 000 zł i nieprzekraczającej kwoty 85 528 zł;
  • 556 zł 02 gr pomniejszone o kwotę obliczoną według wzoru: 556 zł 02 gr × (podstawa obliczenia podatku – 85 528 zł) ÷ 41 472 zł - dla podstawy obliczenia podatku wyższej od 85 528 zł i nieprzekraczającej kwoty 127 000 zł.

Oznacza to, że podatnikom, których podstawa opodatkowania:

  • nie przekroczy 6 600 zł - będzie przysługiwała kwota zmniejszająca podatek w wysokości 1 188 zł;
  • przekroczy 6 600 zł, ale nie przekroczy 11 000 zł - będzie przysługiwała kwota zmniejszająca podatek w wysokości znajdującej się w przedziale pomiędzy 556,02 a 1 188 zł; kwota ta będzie się proporcjonalnie zmniejszać w miarę zbliżania się podstawy opodatkowania do górnej granicy limitu;
  • przekroczy 11 000 zł, ale nie przekroczy 85 528 zł - będzie przysługiwała kwota zmniejszająca podatek w wysokości  556,02 zł;
  • przekroczy 85 528 zł, ale nie przekroczy 127.000 zł - będzie przysługiwała kwota zmniejszająca podatek w wysokości od  556,02 zł do 0,00 zł (będzie ona proporcjonalnie pomniejszana w miarę zbliżania się do podstawy opodatkowania do górnej granicy przedziału);
  • przekroczy 127 000 zł - kwota zmniejszająca podatek nie będzie przysługiwać.

Zobacz więcej informacji na temat obliczania zaliczki na podatek dochodowy (PIT) np. dla osób prowadzących działalność gospodarczą. 

Zaliczki na podatek dochodowy

Jeżeli rozliczasz podatek na zasadach ogólnych, masz obowiązek wpłacać zaliczki na podatek dochodowy co miesiąc, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu rozliczeniowym.

Zaliczki można również płacić w systemie kwartalnym – do 20. dnia miesiąca następującego po kwartale, za który wpłacana jest zaliczka (z tej formy mogą korzystać podatnicy, których przychody ze sprzedaży wraz z podatkiem VAT nie przekroczyły w poprzednim roku podatkowym 1 200 000 euro, oraz podatnicy rozpoczynający działalność).

Jeżeli chcesz rozliczać podatek dochodowy kwartalnie, musisz wybrać taką formę podczas rejestracji działalności.

Jeżeli podczas rejestracji działalności nie wybierzesz formy kwartalnej, ale ostatecznie chcesz się tak rozliczać, zmiana jest możliwa od nowego roku podatkowego (kalendarzowego). Zgłoszenie musi być złożone właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do 20. lutego danego roku podatkowego.

Zaliczki na podatek dochodowy musisz wpłacać bezgotówkowo (przelewem z firmowego rachunku bankowego albo rachunku w SKOK).

Aby prawidłowo obliczyć wysokość zaliczki na podatek musisz ustalić podstawę opodatkowania. Wykonuje się to w kilku krokach:

  • ustalenie przychodu należnego (wartość wystawionych faktur), nawet jeśli jeszcze nie został faktycznie otrzymany z danego okresu rozliczeniowego (miesiąca, kwartału) – zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 14 ustawy o PIT,
  • ustalenie wartości poniesionych kosztów uzyskania przychodu (kosztów, które zostały poniesione celem uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu),
  • ustalenie wartości dochodu przez odjęcie od przychodu z danego okresu – kosztów jego uzyskania, rozliczanych w danym okresie,
  • ustalenie podstawy opodatkowania za dany okres – poprzez odjęcie od dochodu ulg i odliczeń (w tym zapłaconych składek na ubezpieczenia społeczne), a także straty ponoszonej w latach poprzednich, którą można odliczyć w tym roku (nie więcej niż 50% wykazanej straty),
  • ustalenie wartości zaliczki na podatek,
  • obniżenie zaliczki o zapłacone składki zdrowotne (7,75% podstawy wymiaru składki, czyli nieco mniej, niż faktyczna składka, która wynosi 9% podstawy wymiaru).

Uwaga! Od 2017 r. zmieniły się zasady obliczania zaliczek na podatek dochodowy. W przypadku podatników, których dochody nie przekroczą górnej granicy pierwszego przedziału skali podatkowej, tj. kwoty 85 528 zł, przy ustalaniu zaliczki na podatek dochodowy należy uwzględnić kwotę zmniejszającą podatek w wysokości 556 zł 02 gr rocznie. Natomiast jeżeli dochody podatnika przekroczą górną granicę pierwszego progu podatkowego, zaliczki na podatek nie pomniejsza się o kwotę wolną. Stosownych korekt związanych z przysługującą podatnikowi w roku podatkowym kwotą zmniejszającą podatek dokonuje się w składanym rocznym zeznaniu podatkowym.

Zaliczki uproszczone

Podatnicy, którzy w poprzednich latach rozliczali PIT na zasadach ogólnych, mogą płacić tzw. uproszczone zaliczki na podatek dochodowy. W tym przypadku zaliczki płaci się co miesiąc do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Wybór tej formy należy zgłosić do urzędu skarbowego do 20. lutego (w przypadku podmiotów opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób prawnych, zawiadomienie składa się w terminie wpłaty pierwszej zaliczki w roku podatkowym, w którym po raz pierwszy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek).

Podatnicy, którzy wybrali metodę uproszczoną, opłacają zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 1/12 kwoty wynikającej z zeznania rocznego:

1. złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy,

albo

2. w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o 2 lata (jeśli w roku, o którym mowa w punkcie 1, nie wykazano podatku należnego).

Przykład:

Zaliczka uproszczona płacona w roku 2017 - dochód stanowiący podstawę obliczenia podatku, to dochód wykazany w zeznaniu za rok 2015. Jeżeli dochód jest niższy niż 3 089 zł, podstawę obliczenia zaliczki uproszczonej stanowić będzie dochód z zeznania za rok 2014. Jeżeli również w tym zeznaniu dochód jest niższy niż 3 089 zł, nie ma możliwości płacenia zaliczek w formie uproszczonej.

Zeznanie podatkowe o wysokości osiągniętego dochodu

Po zakończeniu roku podatkowego należy złożyć do urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty), w terminie do 30. kwietnia roku następnego. Dla podatników rozliczających się na zasadach ogólnych według skali podatkowej obowiązuje formularz PIT-36.

Przy wyborze tej formy opodatkowania można rozliczyć się wspólnie z małżonkiem lub na zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci. W zeznaniu tym oprócz rozliczenia dochodów z działalności gospodarczej ujmuje się również inne dochody opodatkowane według skali podatkowej, np. ze stosunku pracy, czy też z emerytury.

Ewidencje

Zobacz, jak prowadzić ewidencję przy rozliczaniu się na zasadach ogólnych

Share Print