Serwis informacyjno-usługowy dla przedsiębiorcy

Opieka nad osobami w podeszłym wieku – jak świadczyć usługi transgraniczne w Polsce – poradnik


Średnio, na wykonanie potrzeba:
5 minut
Podstawą działania rynku wewnętrznego Unii Europejskiej jest swoboda przepływu towarów, pracowników, kapitału i świadczenia usług. Zasada ta dotyczy również świadczenia usług w zakresie opieki na osobami w podeszłym wieku. Usługodawca ma tutaj do wyboru dwie możliwości:

1) może założyć firmę i otworzyć placówke w postaci domu pomocy społecznej co pozwoli na bezterminowe świadczenie usług na zasadach ogólnie obowiązujących. Powyższe będzie wymagało zezwolenia wojewody i spłenienia określonych reżimów ogólno-budowlanych i sanitarnych. Więcej na ten temat w poradniku Otwieram dom pomocy osobom w podeszłym wieku.

2) może skorzystać z formuły tzw. transgranicznego świadczenia usług, które ma charakter czasowy i okazjonalny (nie ciągły i nie stały). Swoboda świadczenia usług w odróżnieniu od swobody zakładania przedsiębiorstw charakteryzuje się tymczasowością, co oznacza, że działalność prowadzona przez usługodawcę z kraju unijnego w innym kraju Unii trwa z reguły tylko przez określony czas i nie ma zatem charakteru ani ciągłego, ani stałego. Każdy usługodawca, w tym także będący przedsiębiorcą w jednym z państw członkowskich, może tymczasowo świadczyć usługi na zasadzie transgranicznej w innym kraju Unii Europejskiej. Zaletą transgranicznego świadczenia usług jest zatem brak wymogu otwierania działalności gospodarczej na terenie danego kraju członkowskiego, czyli w tym wypadku na terenie Polski.

W przypadku opieki nad osobami w podeszłym wieku usługi wykonywane w trybie transgranicznym będą miały charakter usług świadczonych w terenie, a zatem zazwyczaj będą realizowane w mieszkaniu osoby starszej. Mogą one zyskać wymiar opieki na godziny i całodobowej opieki u podopiecznego. Będą one mogły być świadczone przez pracowników oddelegowanych przez dom pomocy społecznej prowadzony w innym państwie UE lub przez osoby fizyczne wykonujące podobne zajęcie w miejscu zamieszkania za granicą. Tego rodzaju usługi nie podlegają rejestracji i nie wymagają uzyskiwania zezwolenia na terenie RP. Nie ma też koniecznosci zawiadamiania o zamiarze ich świadczenia w Polsce ani ich ubezpieczania w zakresie odpowiedzialności cywilnej.

Świadczenie usługi transgranicznej powinno wynikać z umowy cywilnoprawnej ( np. umowa o dzieło, umowa zlecenie), zawartego pomiędzy usługodawcą z państwa UE a polskim usługobiorcą. W umowie tej strony określają m. in. zakres, warunki, termin i miejsce wykonania usług, co pozwala uniknąć zakwalifikowania działalności usługowej jako tzw. ukrytego zakładania przedsiębiorstw.

W ramach świadczenia usługi transgranicznej od usługodawcy nie wymaga się rejestracji swojej działalności w systemie ubezpieczeń społecznych celem dokonywania rozliczeń związanych z transgranicznym świadczeniem usługi na rzecz osób ubezpieczonych.

Usługodawcy świadczący usługi na rynku wewnętrznym UE, są zobowiązani płacić składki na ubezpieczenia społeczne każdorazowo w tym państwie członkowskim, w którym prowadzą „istotną działalność” gospodarczą. Usługodawca transgraniczny nie ma zaś obowiązku odprowadzenia składek w Polsce . Jest natomiast zobowiązany uzyskać od instytucji ubezpieczeniowej w swoim kraju, właściwej dla miejsca prowadzenia podstawowej działalności gospodarczej (lub właściwej ze względu na adres zamieszkania) zaświadczenie o podleganiu zabezpieczeniu społecznemu (na formularzu A1).

Więcej informacji:
Świadczenie transgranicznych usług na terytorium RP