Serwis informacyjno-usługowy dla przedsiębiorcy

Podatek liniowy

W przypadku podjęcia decyzji o opodatkowaniu dochodów z działalności gospodarczej podatkiem liniowym wszystkie dochody przedsiębiorcy z działalności gospodarczej będą opodatkowane 19% stawką i nie będą się łączyć z dochodami z innych źródeł.

Jaka jest stawka podatku liniowego

W przypadku wyboru opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej według stawki liniowej osiągnięte przez Ciebie dochody będziesz opodatkowywał według 19% stawki podatkowej. Niezależnie od wysokości osiągniętego dochodu będziesz stosować stawkę w tej samej wysokości.

Pamiętaj! Jeśli jesteś osobą fizyczną i osiągasz przychody z działalności gospodarczej, możesz skorzystać z różnych form opodatkowania podatkiem dochodowym PIT.

Zobacz, jakie są najważniejsze różnice pomiędzy tymi formami i kto je może stosować.

Nie masz obowiązku opodatkowywać swojej działalności przez cały czas w ten sam sposób. Możesz wybrać inną formę opodatkowania pod warunkiem, że zrobisz to we właściwym terminie.

Zobacz, jak zmienić formę opodatkowania.

Kto może korzystać z podatku liniowego

Z opodatkowania według stawki liniowej mogą skorzystać wyłącznie osoby, które osiągają dochody z:

  • działalności gospodarczej
  • działów specjalnych produkcji rolnej.

Za dochody z działalności gospodarczej uważa się również dochody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, czyli spółce, która nie jest podatnikiem dla celów podatku dochodowego. Do tego typu spółek zaliczają się spółki cywilne, spółki jawne, spółki partnerskie czy spółki komandytowe. W ich przypadku podatnikami podatku dochodowego są wspólnicy. Dochody wspólników tych spółek mogą być opodatkowane według stawki liniowej.

Działy specjalne produkcji rolnej obejmują: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowlę dżdżownic, hodowlę entomofagów, hodowlę jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowlę i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.  

Dochody z umów-zleceń czy też z umów o pracę nie mogą być opodatkowane według stawki liniowej.

Ważne! W przypadku wyboru opodatkowania według stawki liniowej:

  • nie możesz rozliczać się wspólnie z małżonkiem
  • nie możesz skorzystać z preferencji przysługującej osobom samotnie wychowującym dzieci.

Wybór sposobu opodatkowania według stawki liniowej dotyczy wszelkich dochodów z działalności gospodarczej, czyli zarówno dochodów z jednoosobowej działalności gospodarczej, jak i dochodów z udziału w spółce niebędącej osobą prawną. To oznacza, że jeśli:

  • prowadzisz działalność samodzielnie i
  • jesteś wspólnikiem spółki niebędącej osobą prawną

to każda z tych działalności będzie opodatkowana podatkiem liniowym.

Utracisz prawo do opodatkowania podatkiem liniowym, jeżeli uzyskasz przychody z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu udziału w spółce niebędącej osobą prawną, świadcząc usługi na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, i są to takie usługi, które ty lub jeden ze wspólników spółki wykonywaliście lub wykonujecie w roku podatkowym w ramach stosunku pracy (umowa o pracę) lub spółdzielczego stosunku pracy.

W tej sytuacji zostaniesz obligatoryjnie opodatkowany na zasadach ogólnych za cały rok podatkowy, w którym taka utrata miała miejsce.

Zobacz, na czym polega opodatkowanie na zasadach ogólnych.

Jak wybrać opodatkowanie podatkiem liniowym

Stawka liniowa nie stanowi podstawowej formy opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej. Jeżeli chcesz wybrać opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej według stawki liniowej, musisz złożyć Naczelnikowi Urzędu Skarbowego pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej według stawki liniowej:

  • w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym uzyskasz pierwszy w danym roku przychód z działalności gospodarczej
  • do końca roku, gdy pierwszy przychód uzyskasz w grudniu danego roku.

Oświadczenie o wyborze opodatkowania podatkiem liniowym możesz złożyć w urzędzie skarbowym lub CEIDG – zmieniając swój wpis.

Zobacz:

W przypadku wyboru stawki liniowej będziesz zobowiązany do opodatkowania we wskazany sposób przez cały rok podatkowy.

Ten wybór dotyczy również lat następnych. Oznacza to, że w kolejnych latach nie musisz ponownie zgłaszać wyboru opodatkowania w formie podatku liniowego. Jeśli jednak chcesz zrezygnować z podatku liniowego na rzecz:

  • opodatkowania według zasad ogólnych
  • opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych
  • opodatkowania w formie karty podatkowej

możesz to zrobić w każdym kolejnym roku.

Zobacz, jak zrezygnować z opodatkowania podatkiem liniowym.

Co jest opodatkowane podatkiem liniowym

Podejmując decyzję o opodatkowaniu według stawki liniowej, pamiętaj, że opodatkowaniu będzie podlegać dochód osiągnięty przez ciebie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Ustalając dochód dla celów podatkowych, masz prawo uwzględniać:

  • koszty uzyskania przychodu poniesione w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą
  • stratę z działalności gospodarczej.

Dochodem z działalności gospodarczej jest nadwyżka przychodów osiągniętych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nad kosztami uzyskania wskazanych przychodów.

Stratą podatkową jest sytuacja, w której wartość kosztów uzyskania przychodu jest wyższa niż suma przychodów z tej działalności.

Gdy wybierzesz podatek liniowy, dochody z działalności gospodarczej nie będą łączyły się dla celów opodatkowania z dochodami z innych źródeł niż działalność gospodarczą, ale będą opodatkowane samodzielnie.

Przykład

Pani Janina prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną według stawki liniowej. W 2020 roku Pani Janina osiągnęła dochód z działalności gospodarczej w wysokości 150 000,00 zł. W 2020 roku Pani Janina osiągnęła również dochód z umowy o pracę w wysokości 50 000,00 zł. Z uwagi na to, że Pani Janina wybrała opodatkowanie działalności według stawki liniowej, ustali odrębnie podatek dla działalności gospodarczej według 19% stawki oraz według 17% stawki dla dochodu z umowy o pracę. Gdyby Pani Janina nie wybrała opodatkowania dochodu z działalności gospodarczej według stawki liniowej, opodatkowaniu według skali podlegałaby suma wszystkich dochodów osiągniętych w roku podatkowym, czyli dochodu z działalności gospodarczej i umowy o pracę.

Przychód z działalności gospodarczej

Co jest przychodem z działalności

Przychodem z działalności gospodarczej są wszelkie należne kwoty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą – także te, których przedsiębiorca jeszcze nie otrzymał, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat oraz skont.  

Co istotne, katalog przychodów, które mogą stanowić przychody z działalności gospodarczej, jest katalogiem otwartym. Oznacza to, że przychody z działalności gospodarczej stanowią wszelkiego rodzaju przysporzenia osiągnięte w związku z prowadzoną przez ciebie działalnością gospodarczą. Pamiętaj, że nie będzie stanowić przychodu:

  • wartość towarów, które zostaną ci zwrócone przez klientów
  • kwota skont (obniżka związana z warunkami płatności)
  • udzielone bonifikaty (zmniejszenia pierwotnej ceny).

Ważne! Jeżeli w związku z prowadzoną działalności gospodarczą jesteś czynnym podatnikiem podatku VAT, przychód dla celów podatkowych stanowi wyłącznie kwota netto sprzedaży. Podatek od towarów i usług nie stanowi przychodu dla celów podatkowych.

W ramach przykładowego katalogu przychodów z działalności gospodarczej w artykule 14 ustęp 2 ustawy o PIT wskazano między innymi.:

  • przychody z odpłatnego zbycia środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, ujawnionych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
  • otrzymane kary umowne
  • różnice kursowe
  • odsetki od środków pieniężnych
  • umorzone lub przedawnione zobowiązania
  • wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń
  • przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą
  • przychody z odpłatnego zbycia składników majątku pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej.

Pamiętaj! Przychodami z działalności gospodarczej mogą być również inne osiągnięte przez ciebie przychody – także takie, które nie zostały wskazane w katalogu powyżej.

Co nie stanowi przychodu z działalności

Nie wszystkie przychody są przychodami podatkowymi. Do najważniejszych przychodów, które nie stanowią przychodów dla celów podatkowych, należy zaliczyć:

  • pobrane wpłaty lub zarachowane należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymane pożyczki i kredyty oraz zwrócone pożyczki, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek. Tak więc przedsiębiorca, który otrzymał zaliczkę na poczet dostawy, któremu uruchomiono kredyt lub udzielono pożyczki, nie zaliczy tych kwot do przychodów. Tym samym raty kredytu czy spłata pożyczki nie będzie stanowiła u niego kosztu podatkowego
  • kwoty naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielnych pożyczek (dopiero w momencie ich wpływu będą stanowiły przychód przedsiębiorcy)
  • zwrócone, umorzone lub zaniechane podatki i opłaty stanowiące dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów, oraz inne zwrócone wydatki niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów
  • przychody z odpłatnego zbycia składników majątku pozostałych na dzień likwidacji prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej, jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja działalności gospodarczej, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej
  • przychodów z odpłatnego zbycia na podstawie umowy przewłaszczenia w celu zabezpieczenia wierzytelności do czasu ostatecznego przeniesienia własności przedmiotu umowy.

Moment powstania przychodu

Przychód z działalności gospodarczej powstaje z chwilą, kiedy staje się należny, choćby nie został przez ciebie otrzymany. Oznacza to, przychód dla celów podatkowych powstaje z chwilą, kiedy możesz domagać się należności związanych z prowadzoną przez ciebie działalnością gospodarczą.

Zgodnie z ogólną zasadą przychód z działalności gospodarczej powstaje z chwilą: wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

  • wystawienia faktury albo
  • uregulowania należności.

Przychód powstanie w dacie wystąpienia jednego z wymienionych wyżej zdarzeń w zależności od tego, które z nich wystąpi jako pierwsze:

  • Jeżeli najpierw będzie miało miejsce wydanie towarów, a później zostanie wystawiona faktura lub nastąpi płatność, to przychód powstanie w dacie wydania towaru.
  • Jeżeli przed wydaniem towaru sprzedawca wystawi fakturę lub nabywca zapłaci za towar, to przychód rozpoznamy w dacie wystawienia faktury lub w dacie uregulowania należności (z wyjątkami dla zaliczek, o których będzie mowa w dalszej części).

Przykład

Jan Kowalski, prowadzący działalność gospodarczą w zakresie wykonywania usług budowlanych, wykonał na rzecz firmy developerskiej budowę wolno stojących garaży. Protokół odbioru wykonania usługi podpisany został bez zastrzeżeń 30 listopada 2019 roku, fakturę VAT za wykonaną usługę Jan Kowalski wystawił 2 grudnia 2019 roku, zaś płatność za wykonaną usługę otrzymał zgodnie z umową 21 dni od daty podpisania protokołu odbioru, czyli 21 grudnia 2019 roku. Dniem powstania przychodu jest 30 listopada 2019 roku – dzień wykonania usługi.

Przykład

Jan Nowak prowadzi sprzedaż internetową książek przez internet. Zapłaty za zamawiane książki są najczęściej realizowane z góry przed wysłaniem książek. Zapłata za książkę wpłynęła od klienta 30 maja 2019 roku, zaś towar został wysłany wraz z wystawioną tego dnia fakturą 1 czerwca 2019 roku. W tym przypadku przychód podatkowy powstał w dniu uregulowania zapłaty za książkę, czyli 30 maja 2019 roku.

Moment powstania przychodu przy zaliczkach i częściowym uregulowaniu należności

Problemy przy ustaleniu momentu powstania przychodu mogą pojawić się przy zaliczkach oraz przy częściowym uregulowaniu należności.

To, czy otrzymana zaliczka lub należność uregulowana częściowo na poczet realizacji usługi lub dostawy towaru jest przychodem podatkowym, zależy od tego, czy zawarta przez strony umowa przewiduje możliwość zwrotu wpłaconych środków czy też nie.

Jeżeli zawarta przez strony umowa przewiduje możliwość zwrotu (nawet jeżeli zaliczka wynosi 100% należności na poczet usługi, która zostanie wykonana w następnym okresie sprawozdawczym, czy też na poczet towaru, który zostanie dostarczony w następnym okresie sprawozdawczym), to otrzymana wpłata nie powoduje powstania przychodu podatkowego.

Zgodnie z przepisami pobrane wpłaty lub zarachowane należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, nie stanowią przychodów z działalności gospodarczej. Otrzymane środki finansowe nie mają bowiem charakteru definitywnego (wpłacający zawsze może żądać ich zwrotu).

W tym przypadku przychód podatkowy z tytułu ich pobrania powstaje w momencie ostatecznego wykonania usługi, nie później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności. Strony umowy powinny zadbać, aby z jej zapisów jednoznacznie wynikał charakter takich wpłat.

Przykład

Jan Nowak prowadzi działalność gospodarczą polegającą na organizowaniu szkoleń. Wymaga on przed zrealizowaniem szkolenia wpłaty 80% należności za wykonanie usługi szkoleniowej. Wpłata ta zgodnie z umową zawieraną z uczestnikiem szkoleń jest bezzwrotna, nawet w przypadku rezygnacji uczestnika ze szkolenia. Z tego wynika, że uregulowanie przez klienta przed wykonaniem usługi części należności ma ostateczny i definitywny charakter. W konsekwencji przychód u Jana Nowaka powstaje w momencie otrzymania wpłaty od klienta.

Przykład

Jan Nowak prowadzi działalność gospodarczą polegającą na organizowaniu szkoleń. Wymaga on przed zrealizowaniem szkolenia wpłaty 80% należności za wykonanie usługi szkoleniowej. Zaliczka ta zgodnie z umową zawieraną z uczestnikiem szkoleń może być zwrócona w przypadku rezygnacji przez klienta z udziału w szkoleniu zgłoszonej przynajmniej 5 dni przed jego rozpoczęciem. Z tego wynika, że uregulowanie przez klienta przed wykonaniem usługi części należności nie ma charakteru ostatecznego. W konsekwencji przychód powstaje dopiero z datą wykonania szkolenia.

Przykład

Jan Kowalski prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą wykonuje na rzecz firmy deweloperskiej usługę polegającą na budowie pod klucz budynku dwurodzinnego (segment). W umowie zawartej przez strony zapisano, że usługa będzie wykonana w trzech etapach, a wykonanie każdego etapu będzie potwierdzone protokołami odbioru, zaś zapłata odbywać się będzie w ratach po zakończeniu danego etapu. Z zapisów umowy wynika więc, że częściowe zapłaty mają charakter ostateczny i definitywny, gdyż podpisanie protokołów odbiorów wykonania części usługi potwierdzi częściowe wykonanie usługi. Przychód powstaje więc w dniu podpisania protokołów odbiorów za poszczególne etapy wykonania usługi.

Uwaga! Od opisanych wyżej zasad dotyczących momentu powstania przychodu w przypadku otrzymania zaliczki istnieją dwa wyjątki.

  • Przedsiębiorcy ewidencjonujący przychody przy zastosowaniu kas fiskalnych mogą przyjąć, że wszelkie wpłaty na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, będą przychodami podatkowymi, a datą powstania przychodu w podatku dochodowym będzie u nich dzień pobrania tej wpłaty. Ten sposób ujęcia otrzymanych zaliczek w podatku dochodowym jest uprawnieniem przedsiębiorcy, a nie obowiązkiem. Stąd, jeśli chcesz stosować takie rozwiązanie, masz obowiązek zawiadomić o tym naczelnika właściwego urzędu skarbowego. Zawiadomienie składasz w zeznaniu rocznym za rok, w którym ewidencjonowałeś przychód we ten sposób. Wskazany sposób rozpoznawania przychodu musisz stosować przez cały rok.

Przykład

Jan Kowalski, prowadząc działalność gospodarczą polegającą na szyciu odzieży skórzanej, rozpoczął ewidencjonowanie wykonywanych usług za pomocą kasy fiskalnej od 1 stycznia 2019 roku. W dniu 25 stycznia 2019 roku otrzymał od kontrahenta zaliczkę na wykonanie usługi, którą ma wykonać w kwietniu 2019 roku. Kwota netto tej zaliczki zaewidencjonowana na kasie fiskalnej 25 stycznia 2019 roku stanowi przychód w podatku. W zeznaniu podatkowym za 2019 rok Pan Jan musi zaznaczyć, że rozpoznawał przychód we wskazany sposób.

  • Usługi wykonywane w sposób ciągły, czyli rozliczane w okresach rozliczeniowych, w określonym w umowie przedziale czasu (na przykład co miesiąc lub co kwartał).

Tego rodzaju usługi to świadczenia polegające na stałym, ciągłym, powtarzalnym zachowaniu strony zobowiązanej do świadczenia zgodnie z treścią umowy i w okresie, na jaki została zawarta umowa. Do tego rodzaju usług można zaliczyć najem, dzierżawę, codzienną dostawę towarów, prowadzenie spraw księgowych, stałą obsługę prawną, dostawę mediów (energii elektrycznej, cieplnej, gazu przewodowego). Jeśli strony umowy ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej jednak niż raz w roku. Trzeba pamiętać, aby w umowie określić okres rozliczeniowy (przedział czasowy), w jakim strony będą się rozliczać. Na wystawionej fakturze powinna znaleźć się informacja o tym, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy. Okres rozliczeniowy nie powinien przekraczać 12 miesięcy.

Przykład

Janina Kowalska prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzątaniu. Podpisała umowę z kontrahentem na sprzątanie biura. W umowie określono, że usługa jest rozliczana w okresach comiesięcznych, zaś za dany miesiąc rozliczeniowy zapłata za usługę następuje do 10. dnia następnego miesiąca. W takim przypadku przychód podatkowy powstaje na ostatni dzień danego miesiąca.

Kiedy przychód powstaje w momencie zapłaty

W przypadku przychodów związanych z otrzymanymi karami umownymi i odszkodowaniami, odsetkami za zwłokę, refundacjami, zwrotem kosztów sądowych (uprzednio zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów), a także odsetkami od środków na rachunku bankowym prowadzonym w związku z wykonywaną działalnością, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty. Może to być:

  • moment faktycznego otrzymania gotówki
  • moment wpływu środków pieniężnych na rachunek bankowy
  • data otrzymania przekazu pocztowego.

Przykład

Na wyciągu rachunku bankowego firmy Jana Kowalskiego z datą 31 stycznia 2019 roku została wykazana operacja polegająca na dokonaniu przez bank prowadzący rachunek kapitalizacji odsetek od środków zgromadzonych na tym rachunku. Pan Jan Kowalski wygenerował i wydrukował wyciąg z rachunku 3 lutego 2019 roku.

Koszty uzyskania przychodów z działalności gospodarczej

Pojęcie kosztów uzyskania przychodów jest kluczowe dla podatników stosujących opodatkowanie w ramach skali podatkowej i stawki liniowej.

Przepisy nie wskazują konkretnie, co może stanowić koszt uzyskania przychodu. Kluczowy jest cel, w jakim przedsiębiorca ponosi wydatki – koszty uzyskania przychodów to wydatki, które:

  • zostały poniesione w celu:
    • osiągnięcia przychodów, na przykład poprzez nabycie towarów, materiałów biurowych, wyposażenia – wszystkiego, co bezpośrednio bądź pośrednio ma doprowadzić do osiągnięcia przychodu
    • zachowania źródła przychodów, czyli na przykład wydatki na organizację spotkań z kontrahentami    
    • zabezpieczenia źródła przychodów, czyli na przykład wydatki na polisy ubezpieczeniowe
  • zostały faktycznie poniesione (nie ma znaczenia faktyczne zapłacenie, ale poniesienie kosztu, czyli wystawienie faktury, ujęcie w księgach)
  • zostały poniesione przez podatnika (a nie przez inną osobę)
  • nie zostały wymienione w katalogu wydatków, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów (pełen katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów znajdziesz w art. 23 ustawy o PIT).

Strata z działalności gospodarczej

Jeżeli suma twoich przychodów z działalności gospodarczej w danym roku kalendarzowym, jest niższa niż suma kosztów uzyskania przychodów, ponosisz stratę z działalności gospodarczej. W takim przypadku masz prawo rozliczyć stratę z dochodami z działalności gospodarczej osiągniętymi w latach następnych. Możesz wybrać jedno z dwóch rozwiązań:

  • obniżyć dochód z działalności gospodarczej osiągnięty w jednym roku z pięciu lat podatkowych następujących po poniesieniu strat, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek roku nie może przekroczyć 50% wysokości straty
  • obniżyć jednorazowo dochody uzyskane z działalności gospodarczej w jednym roku z pięciu lat podatkowych następujących po poniesieniu straty o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000,00 zł (nieodliczoną kwotę straty możesz rozliczyć w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek roku nie może przekroczyć 50% wysokości straty).

Strata podatkowa występuje najczęściej w okresach słabszej koniunktury lub kiedy podatnik realizuje inwestycje i w związku z tym ponosi większe wydatki.

Zobacz, jak rozliczyć stratę podatkową.

Ulgi przy podatku linowym

Wybierając opodatkowanie według stawki liniowej musisz pamiętać, że będziesz mieć o wiele mniejsze możliwości korzystania z ulg podatkowych w porównaniu do opodatkowania według zasad ogólnych. Po wybraniu opodatkowania według stawki liniowej nie skorzystasz między innymi: z ulgi na dziecko, ulgi internetowej, darowizn przekazanych na cele krwiodawstwa czy ulgi rehabilitacyjnej.

Wybierając opodatkowanie według stawki liniowej, masz prawo skorzystać z:

  • ulgi badawczo-rozwojowej
  • ulgi IP BOX
  • ulgi termomodernizacyjnej
  • odliczenia od dochodu składek na ubezpieczenie społeczne
  • odliczenia wpłat na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego
  • odliczenia darowizn przekazanych na cele kształcenia zawodowego publicznym szkołom prowadzącym kształcenie zawodowe, z tym że odliczenie wynosi wyłącznie 6% dochodu
  • ulgi abolicyjnej
  • zaliczenia podatku zagranicznego.

Zobacz, na czym polegają ulgi podatkowe.

Podatek liniowy a składki do ZUS

Prowadząc działalność gospodarczą opodatkowaną liniowo, masz prawo uwzględnić w rozliczeniu podatkowym:

  • składki na ubezpieczenia społeczne
  • składki na ubezpieczenie zdrowotne
  • składki na Fundusz Pracy
  • składki na Fundusz Solidarnościowy.

Zobacz, jakie składki ZUS opłaca przedsiębiorca.

Składki na ubezpieczenia pracowników

Składki na ubezpieczenia społeczne i fundusze pozaubezpieczeniowe (Fundusz Pracy, FGŚP), które płacisz z własnych środków, z tytułu wynagrodzeń wypłaconych pracownikom, stanowią koszty uzyskania przychodów – możesz je uwzględnić w kosztach uzyskania przychodów.

Składki na ubezpieczenia społeczne przedsiębiorcy

Przy obliczaniu wysokości podatku masz prawo uwzględnić składki na własne ubezpieczenia społeczne wpłacone do ZUS.

Podatnicy rozliczający się według stawki liniowej mogą rozliczyć składki na ubezpieczenie społeczne na dwa sposoby:

  • mogą odliczyć zapłacone w danym roku składki na własne ubezpieczenie społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe) od dochodu uzyskanego w danym roku
  • zaliczyć zapłacone składki w koszty uzyskania przychodów.

Pamiętaj! Składki mogą być odliczone od dochodu tylko wtedy, gdy nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów (albo na przykład nie zostały ci zwrócone w jakiejkolwiek formie). Drugą ważną zasadą przy odliczaniu składek na ubezpieczenia społeczne jest to, że składki te mogą być odliczone od dochodu (albo zaliczone w koszty – w zależności od wyboru metody rozliczania) dopiero po ich zapłaceniu!

Składki na ubezpieczenia zdrowotne przedsiębiorcy

Składki na ubezpieczenie zdrowotne możesz odliczyć od podatku. Jednak inaczej niż w przypadku składek na ubezpieczenia społeczne zapłacone składki zdrowotne możesz odliczyć od podatku dochodowego wyłącznie za dany rok.

Kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którą zmniejsza się podatek, nie może przekroczyć 7,75% podstawy wymiaru tej składki.

Składki na Fundusz Pracy

Jeśli płacisz podatek liniowy, możesz zaliczyć składkę na Fundusz Pracy do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem, że została opłacona.

Składki na Fundusz Solidarnościowy

Od 1 stycznia 2019 r. masz obowiązek opłacać składki na Fundusz Solidarnościowy. Do składek na ten Fundusz stosujesz takie same zasady jak do składek na Fundusz Pracy:

  • opłacasz je za te same osoby, za które opłacasz składkę na Fundusz Pracy
  • naliczasz je od tej samej podstawy wymiaru, która obowiązuje dla składek na Fundusz Pracy.

Składki na Fundusz Solidarnościowy możesz rozliczyć wyłącznie w kosztach uzyskania przychodów pod warunkiem, że zostały opłacone.

Jak płacić podatek liniowy

Wybierając opodatkowanie według stawki liniowej, masz obowiązek obliczać i wpłacać zaliczki na podatek dochodowy w ciągu roku.

Zaliczka na podatek dochodowy stanowi podatek dochodowy od dochodu osiągniętego przez podatnika w trakcie roku. Zaliczki za poszczególne miesiące łącznie składają się na podatek należny w danym roku.

Kto nie musi płacić zaliczek

Podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej mogą nie wpłacać zaliczki na podatek dochodowy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, jeżeli podatek należny od dochodu osiągniętego od początku roku pomniejszony o sumę zaliczek wpłaconych od początku roku nie przekracza 1000 zł. Jeżeli podatek należny od dochodu osiągniętego od początku roku pomniejszony o sumę zaliczek wpłaconych od początku roku przekracza 1000 zł, wpłacie podlega różnica pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek wpłaconych od początku roku.

Jak ustalić wysokość zaliczki na podatek dochodowy

  • Od kwoty przychodu (od początku roku) odejmij koszty poniesione przez ten czas. W ten sposób otrzymasz kwotę dochodu.
  • Następnie od uzyskanej kwoty odejmij stratę z lat ubiegłych oraz sumę zapłaconych składek na ubezpieczenia społeczne. Otrzymany dochód zaokrąglij do pełnych złotych.
  • Pomnóż podstawę opodatkowania przez 19% stawkę podatku. Otrzymasz kwotę podatku.
  • Od podatku odejmij sumę składek na ubezpieczenie zdrowotne opłaconych od początku roku (odliczeniu podlega 7,75% podstawy wymiaru, zaś cała składka wynosi 9%). Otrzymasz podatek należny.
  • Od kwoty podatku należnego od początku roku odejmij sumę należnych zaliczek za poprzednie miesiące. Uzyskasz tym samym kwotę należnej zaliczki za dany miesiąc/kwartał.
  • Zaliczkę należną za dany miesiąc/kwartał zaokrąglij do pełnych złotych. Uzyskasz kwotę, którą należy wpłacić do urzędu skarbowego.

Ważne! W przypadku opodatkowania według stawki liniowej nie obowiązuje kwota wolna od podatku – nie możesz jej uwzględnić obliczając zaliczkę.

Terminy wpłat zaliczek na podatek dochodowy

Zaliczki na podatek dochodowy płacisz co miesiąc, w terminie do 20. dnia po upływie miesiąca.

Mali podatnicy i podatnicy rozpoczynający prowadzenie działalności gospodarczej mogą wpłacać zaliczkę na podatek dochodowy kwartalnie. W tym przypadku obowiązek zapłaty zaliczek na podatek dochodowy powstaje po zakończeniu każdego kwartału roku kalendarzowego, a zaliczkę trzeba wpłacić w terminie do 20. dnia po upływie kwartału roku kalendarzowego.

Ważne! Podatnik musi zgłosić wybór kwartalnej formy wpłacania zaliczek w zeznaniu rocznym za rok, w którym stosował kwartalne zaliczki.

Mały podatnik – podatnik którego przychody ze sprzedaży wraz z podatkiem VAT nie przekroczyły w poprzednim roku podatkowym 2 mln euro.

Podatnik rozpoczynający prowadzenie działalności gospodarczej – podatnik, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, nie prowadził działalność gospodarczą samodzielnie lub jako wspólnik spółki niebędącej osobą prawną lub działalności takiej nie prowadził małżonek tej osoby, jeżeli między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa.

Zaliczki na podatek dochodowy musisz wpłacać bezgotówkowo na indywidualny rachunek podatkowy.

Zobacz więcej o indywidualnym rachunku podatkowym.

Zaliczki uproszczone

Podatnicy, którzy w poprzednich latach rozliczali PIT według stawki liniowej, mogą płacić uproszczone zaliczki na podatek dochodowy. Wybór tej formy podatnik zgłasza w zeznaniu rocznym za rok, w którym stosował uproszczone zaliczki.

Podatnicy, którzy wybrali metodę uproszczoną, opłacają zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 1/12 kwoty podatku ustalonego według 19% stawki wynikającej z zeznania rocznego:

  • złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy
  • złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o 2 lata (jeśli w roku poprzedzającym dany rok podatkowy nie wykazali dochodu z działalności gospodarczej albo wykazali dochód w wysokości nieprzekraczającej kwoty 3 089 zł).

Obliczając wartość zaliczki uproszczonej w przypadku opodatkowania podatkiem liniowym, ustalamy podatek od podstawy opodatkowania wynikający z zeznania według 19% stawki podatkowej i dzielimy przez 12. Powstały wynik stanowi zaliczkę miesięczną w przypadku opodatkowania podatkiem liniowym.

Przykład

Pan Jan w 2019 r. złożył zeznanie PIT-36 za rok 2018, w którym podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych (złożył PIT-36). W 2020 roku Pan Jan podjął decyzję o opodatkowaniu podatkiem liniowym. Jednocześnie Pan Jan podjął decyzję o uiszczaniu uproszczonych zaliczek. W celu ustalenia uproszczonych zaliczek za rok 2020 Pan Jan musi wziąć kwotę dochodu z działalności gospodarczej wykazaną w zeznaniu PIT-36 za rok 2018 i określić na podstawie 19% stawki należny podatek. Ustalony podatek należy podzielić przez 12. Otrzymana wartość stanowi wartość miesięcznej uproszczonej zaliczki w 2020 roku.

Zaliczek uproszczonych nie mogą wybrać podatnicy, którzy rozpoczęli działalność gospodarczą w tym bądź w poprzednim roku.

Jak złożyć zeznanie roczne PIT-36L

Podatnicy, którzy osiągają przychody z działalności gospodarczej i rozliczają się według stawki liniowej, składają do urzędu skarbowego, który jest właściwy według miejsca zamieszkania, zeznanie na formularzu PIT-36L.

Zeznanie trzeba złożyć do 30 kwietnia po roku podatkowym, którego dotyczy. Zeznanie można składać od 15 lutego. Zeznania złożone przed tym terminem będą traktowane jako zeznania złożone 15 lutego.

Zobacz, jak złożyć PIT-36L.

Jeżeli prowadzisz działalność gospodarczą opodatkowaną według stawki liniowej i jednocześnie osiągasz przychody z umowy o pracę, umowy-zlecenia czy umowy o dzieło, musisz obok PIT-36L złożyć również zeznanie PIT-37.

Pamiętaj! Podatnicy opodatkowani stawką liniową nie mają dostępu do zeznań generowanych automatycznie na platformie e-PIT – swoje zeznania przygotowują samodzielnie.

Ewidencje przy podatku liniowym

Jako podatnik rozliczający się podatkiem liniowym musisz w ciągu roku podatkowego:

  • ewidencjonować wszelkie zdarzenia gospodarcze (na przykład zakupy i sprzedaż) w podatkowej księdze przychodów i rozchodów (PKPiR)
  • prowadzić ewidencję wyposażenia i ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
  • prowadzić indywidualne (imienne) karty przychodów pracowników
  • sporządzać spis z natury w określonych terminach.

Jeśli przychody za poprzedni rok podatkowy wyniosły co najmniej równowartość 2 mln euro, musisz przejść na tak zwaną pełną księgowość – księgi rachunkowe.

 

Czy ta strona była przydatna?