Serwis informacyjno-usługowy dla przedsiębiorcy

Skala podatkowa

Skala podatkowa lub inaczej opodatkowanie na zasadach ogólnych to podstawowa forma opodatkowania działalności gospodarczej. Jeżeli nie wybierzesz innej formy opodatkowania, będziesz płacić podatki według stawki 17% i 32% (od nadwyżki dochodów ponad kwotę 85 528,00 zł).

Co to jest skala podatkowa

Skala podatkowa jest podstawową formą opodatkowania dochodu z działalności gospodarczej. Opodatkowanie według skali podatkowej to inaczej opodatkowanie na zasadach ogólnych.

Nie musisz zgłaszać wyboru tej formy opodatkowania do urzędu skarbowego. Twój dochód z działalności będzie automatycznie opodatkowany na zasadach ogólnych, chyba że wybierzesz inną formę opodatkowania.

Pamiętaj! Jeśli jesteś osobą fizyczną i osiągasz przychody z działalności gospodarczej, możesz skorzystać z różnych form opodatkowania podatkiem dochodowym PIT.

Zobacz jakie są najważniejsze różnice pomiędzy tymi formami i kto je może stosować.

Nie masz obowiązku opodatkowywać swojej działalności przez cały czas w ten sam sposób. Możesz wybrać inną formę opodatkowania pod warunkiem, że zrobisz to we właściwym terminie.

Zobacz, jak zmienić formę opodatkowania .

Stawki w ramach skali podatkowej

Podatnicy dokonujący opodatkowania na zasadach ogólnych określają podatek według następującej skali podatkowej:

Podstawa obliczenia podatku w złotych Podatek wynosi
ponad do
  85 528 zł 17% minus kwota zmniejszająca podatek
85 528 zł   14 539 zł 76 gr + 32% nadwyżki ponad 85 528 zł

Ustalając wysokość podatku według skali podatkowej, uwzględniasz kwotę zmniejszającą podatek. Wysokość tej kwoty jest uzależniona od wysokości dochodu.

Kwota zmniejszająca podatek w 2020 roku wynosi:

  • 1360 zł dla podstawy obliczenia podatku nieprzekraczającej kwoty 8000 zł
  • 1360 zł pomniejszone o kwotę obliczoną według wzoru:

834 zł 88 gr × (podstawa obliczenia podatku – 8000 zł) ÷ 5000 zł dla podstawy obliczenia podatku wyższej od 8000 zł i nieprzekraczającej kwoty 13 000 zł

  • 525 zł 12 gr dla podstawy obliczenia podatku wyższej od 13 000 zł i nieprzekraczającej kwoty 85 528 zł
  • 525 zł 12 gr pomniejszone o kwotę obliczoną według wzoru:

525 zł 12 gr × (podstawa obliczenia podatku – 85 528 zł) ÷ 41 472 zł dla podstawy obliczenia podatku wyższej od 85 528 zł i nieprzekraczającej kwoty 127 000 zł.

Ulgi w ramach skali podatkowej

Po wyborze opodatkowania na zasadach ogólnych będziesz uprawniony do rozliczania ulg podatkowych.

Opodatkowanie na zasadach ogólnych daje największą możliwość skorzystania z ulg podatkowych w porównaniu do innych form opodatkowania działalności gospodarczej.

W przypadku wyboru opodatkowania na zasadach ogólnych możesz skorzystać między innymi z:

  • ulgi na dziecko
  • odliczenia podatku zagranicznego
  • odliczenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne
  • odliczenia wpłat na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego
  • ulgi rehabilitacyjnej
  • ulgi internetowej
  • ulgi związanej z przekazaniem darowizn
  • ulgi na działalność badawczo rozwojową
  • ulgi termomodernizacyjnej
  • ulgi z tytułu działalności w specjalnej strefie inwestycyjnej
  • ulgi IP BOX

Zobacz, na czym polegają poszczególne ulgi.

Dochód jako przedmiot opodatkowania

Podejmując decyzję o opodatkowaniu na zasadach ogólnych, należy pamiętać, że opodatkowaniu będzie podlegać dochód osiągnięty dochód w ramach prowadzonej działalności gospodarczej – będziesz rozliczać wszelkie osiągnięte przez ciebie przychody związane z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz odpowiadające im koszty uzyskania przychodów. Ustalając dochód dla celów podatkowych, masz prawo uwzględnić wydatki poniesione w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Dochodem z działalności gospodarczej jest nadwyżka przychodów osiągniętych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nad kosztami uzyskania tych przychodów.

Jednak może zaistnieć również sytuacja, gdy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej suma kosztów uzyskania przychodu przewyższy sumą przychodów. W takim wypadku poniesiesz stratę podatkową w ramach prowadzonej działalności gospodarczej – będziesz mógł ją rozliczyć z osiągniętym dochodem z działalności gospodarczej.

Ważne! W przypadku podatków dochodowych od osób fizycznych opodatkowaniu podlega dochód osiągnięty w ramach konkretnego źródła przychodów. Do odrębnych źródeł przychodu należy zakwalifikować przychody osiągane przez osobę fizyczną na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia, w ramach umowy najmu nieruchomości czy w ramach działalności gospodarczej. Jeśli uzyskujesz przychody na podstawie każdego ze wskazanych tytułów, musisz odrębnie określić dochód osiągnięty w ramach każdego z tytułów.

Zobacz, jak rozliczać dochody uzyskiwane w ramach różnych źródeł.

Przychód z działalności gospodarczej

Co jest przychodem z działalności

Przychodem z działalności gospodarczej są wszelkie należne kwoty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą – także te, których przedsiębiorca jeszcze nie otrzymał, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat oraz skont.  

Co istotne, katalog przychodów, które mogą stanowić przychody z działalności gospodarczej, jest katalogiem otwartym. Oznacza to, że przychody z działalności gospodarczej stanowią wszelkiego rodzaju przysporzenia osiągnięte w związku z prowadzoną przez ciebie działalnością gospodarczą. Pamiętaj, że nie będzie stanowić przychodu:

  • wartość towarów, które zostaną ci zwrócone przez klientów
  • kwota skont (obniżka związana z warunkami płatności)
  • udzielone bonifikaty (zmniejszenia pierwotnej ceny).

Ważne! Jeżeli w związku z prowadzoną działalności gospodarczą jesteś czynnym podatnikiem podatku VAT, przychód dla celów podatkowych stanowi wyłącznie kwota netto sprzedaży. Podatek od towarów i usług nie stanowi przychodu dla celów podatkowych.

W ramach przykładowego katalogu przychodów z działalności gospodarczej w art. 14 ust. 2 ustawy o PIT wskazano między innymi:

  • przychody z odpłatnego zbycia środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, ujawnionych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
  • otrzymane kary umowne
  • różnice kursowe
  • odsetki od środków pieniężnych
  • umorzone lub przedawnione zobowiązania
  • wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń
  • przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą
  • przychody z odpłatnego zbycia składników majątku pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej.

Pamiętaj! Przychodami z działalności gospodarczej mogą być również inne osiągnięte przez ciebie przychody – także takie, które nie zostały wskazane w katalogu powyżej.

Nie wszystkie przychody są przychodami podatkowymi. Do najważniejszych przychodów, które nie stanowią przychodów dla celów podatkowych, należy zaliczyć:

  • pobrane wpłaty lub zarachowane należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymane pożyczki i kredyty oraz zwrócone pożyczki, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek. Tak więc przedsiębiorca, który otrzymał zaliczkę na poczet dostawy, któremu uruchomiono kredyt lub udzielono pożyczki, nie zaliczy tych kwot do przychodów. Tym samym raty kredytu czy spłata pożyczki nie będzie stanowiła u niego kosztu podatkowego
  • kwoty naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielnych pożyczek (dopiero w momencie ich wpływu będą stanowiły przychód przedsiębiorcy)
  • zwrócone, umorzone lub zaniechane podatki i opłaty stanowiące dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz inne zwrócone wydatki niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów
  • przychody z odpłatnego zbycia składników majątku pozostałych na dzień likwidacji prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej, jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja działalności gospodarczej, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej
  • przychodów z odpłatnego zbycia na podstawie umowy przewłaszczenia w celu zabezpieczenia wierzytelności do czasu ostatecznego przeniesienia własności przedmiotu umowy.

Moment powstania przychodu

Przychód z działalności gospodarczej powstaje wtedy, kiedy staje się należny, choćby nie został przez ciebie otrzymany. Oznacza to, że z chwilą, kiedy możesz domagać się należności związanych z prowadzoną przez ciebie działalnością gospodarczą, po twojej stronie powstaje przychód dla celów podatkowych. Zgodnie z ogólną zasadą przychód z działalności gospodarczej powstaje w momencie: wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

  • wystawienia faktury albo
  • uregulowania należności.

Przychód powstanie w dacie wystąpienia jednego z wymienionych wyżej zdarzeń w zależności od tego, które z nich wystąpi jako pierwsze:

  • Jeżeli najpierw będzie miało miejsce wydanie towarów, a później zostanie wystawiona faktura lub nastąpi płatność, to przychód powstanie w dacie wydania towaru.
  • Jeżeli przed wydaniem towaru sprzedawca wystawi fakturę lub nabywca zapłaci za towar, to przychód rozpoznamy w dacie wystawienia faktury lub w dacie uregulowania należności (z wyjątkami dla zaliczek, o których będzie mowa w dalszej części).

Przykład

Jan Kowalski prowadzący działalność gospodarczą w zakresie wykonywania usług budowlanych wykonał na rzecz firmy developerskiej budowę wolno stojących garaży. Protokół odbioru wykonania usługi został podpisany bez zastrzeżeń 30 listopada 2019 roku, fakturę VAT za wykonaną usługę Jan Kowalski wystawił 2 grudnia 2019 roku, zaś płatność za wykonaną usługę otrzymał zgodnie z umową 21 dni od daty podpisania protokołu odbioru, czyli 21 grudnia 2019 roku. Dniem powstania przychodu jest 30 listopada 2019 roku, czyli dzień wykonania usługi.

Przykład

Jan Nowak prowadzi sprzedaż internetową książek przez internet. Zapłaty za zamawiane książki są najczęściej realizowane z góry przed wysłaniem książek. Zapłata za książkę wpłynęła od klienta 30 maja 2019 r., zaś towar został wysłany wraz z wystawioną tego dnia fakturą 1 czerwca 2019 roku. W tym przypadku przychód podatkowy powstał w dniu uregulowania zapłaty za książkę, czyli 30 maja 2019 roku.

Moment powstania przychodu przy zaliczkach i częściowym uregulowaniu należności

Problemy przy ustaleniu momentu powstania przychodu mogą pojawić się przy zaliczkach oraz przy częściowym uregulowaniu należności.

To, czy otrzymana zaliczka lub należność uregulowana częściowo na poczet realizacji usługi lub dostawy towaru jest przychodem podatkowym, zależy od tego, czy zawarta przez strony umowa przewiduje możliwość zwrotu wpłaconych środków, czy też nie.

Jeżeli zawarta przez strony umowa przewiduje możliwość zwrotu (nawet jeżeli zaliczka wynosi 100% należności na poczet usługi, która zostanie wykonana w następnym okresie sprawozdawczym, czy też na poczet towaru, który zostanie dostarczony w następnym okresie sprawozdawczym), to otrzymana wpłata nie powoduje powstania przychodu podatkowego.

Zgodnie z przepisami pobrane wpłaty lub zarachowane należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, nie stanowią przychodów z działalności gospodarczej. Otrzymane środki finansowe nie mają bowiem charakteru definitywnego (wpłacający zawsze może żądać ich zwrotu).

W tym przypadku przychód podatkowy z tytułu ich pobrania powstaje w momencie ostatecznego wykonania usługi, nie później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności. Strony umowy powinny zadbać, aby z jej zapisów jednoznacznie wynikał charakter takich wpłat.

Przykład

Jan Nowak prowadzi działalność gospodarczą polegającą na organizowaniu szkoleń. Wymaga on przed zrealizowaniem szkolenia wpłaty 80% należności za wykonanie usługi szkoleniowej. Wpłata ta zgodnie z umową zawieraną z uczestnikiem szkoleń jest bezzwrotna, nawet w przypadku rezygnacji uczestnika ze szkolenia. Z tego wynika, że uregulowanie przez klienta przed wykonaniem usługi części należności ma ostateczny i definitywny charakter. W konsekwencji przychód u Jana Nowaka powstaje w momencie otrzymania wpłaty od klienta.

Przykład

Jan Nowak prowadzi działalność gospodarczą polegającą na organizowaniu szkoleń. Wymaga on przed zrealizowaniem szkolenia wpłaty 80% należności za wykonanie usługi szkoleniowej. Zaliczka ta zgodnie z umową zawieraną z uczestnikiem szkoleń może być zwrócona w przypadku rezygnacji przez klienta z udziału w szkoleniu zgłoszonej przynajmniej 5 dni przed jego rozpoczęciem. Z tego wynika, że uregulowanie przez klienta przed wykonaniem usługi części należności nie ma charakteru ostatecznego. W konsekwencji przychód powstaje dopiero z datą wykonania szkolenia.

Przykład

Jan Kowalski prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą wykonuje na rzecz firmy deweloperskiej usługę polegającą na budowie pod klucz budynku dwurodzinnego (segment). W umowie zawartej przez strony zapisano, że usługa będzie wykonana w trzech etapach. Wykonanie każdego etapu będzie potwierdzone protokołami odbioru, zaś zapłata będzie się odbywać w ratach po zakończeniu danego etapu. Z zapisów umowy wynika więc, że częściowe zapłaty mają charakter ostateczny i definitywny, gdyż podpisanie protokołów odbiorów wykonania części usługi potwierdzi częściowe wykonanie usługi. Przychód powstaje więc w dniu podpisania protokołów odbiorów za poszczególne etapy wykonania usługi.

Uwaga! Od opisanych wyżej zasad dotyczących momentu powstania przychodu w przypadku otrzymania zaliczki istnieją dwa wyjątki.

  • Przedsiębiorcy ewidencjonujący przychody przy zastosowaniu kas fiskalnych mogą przyjąć, że wszelkie wpłaty na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, będą przychodami podatkowymi, a datą powstania przychodu w podatku dochodowym będzie u nich dzień pobrania tej wpłaty. Ten sposób ujęcia otrzymanych zaliczek w podatku dochodowym jest uprawnieniem przedsiębiorcy, a nie obowiązkiem. Stąd, jeśli chcesz stosować takie rozwiązanie, masz obowiązek zawiadomić o tym naczelnika właściwego urzędu skarbowego. Zawiadomienie składasz w zeznaniu rocznym za rok, w którym ewidencjonowałeś przychód we wskazany sposób. Wskazany sposób rozpoznawania przychodu musisz stosować przez cały rok.

Przykład

Jan Kowalski, prowadząc działalność gospodarczą polegająca na szyciu odzieży skórzanej, rozpoczął ewidencjonowanie wykonywanych usług za pomocą kasy fiskalnej od 1 stycznia 2019 roku. W dniu 25 stycznia 2019 roku otrzymał od kontrahenta zaliczkę na wykonanie usługi, którą ma wykonać w kwietniu 2019 r. Kwota netto tej zaliczki zaewidencjonowana na kasie fiskalnej 25 stycznia 2019 roku stanowi przychód w podatku. W zeznaniu podatkowym za 2019 roku Pan Jan musi zaznaczyć, że rozpoznawał przychód we wskazany sposób.

  • Usługi wykonywane w sposób ciągły, czyli rozliczane w okresach rozliczeniowych, w przedziale czasu określonym w umowie (na przykład co miesiąc lub co kwartał). Tego rodzaju usługi to świadczenia polegające na stałym, ciągłym, powtarzalnym zachowaniu strony zobowiązanej do świadczenia zgodnie z treścią umowy i w okresie, na jaki została zawarta umowa. Do tego rodzaju usług można zaliczyć najem, dzierżawę, codzienną dostawę towarów, prowadzenie spraw księgowych, stałą obsługę prawną, dostawę mediów (energii elektrycznej i cieplnej, gazu przewodowego). Jeśli strony umowy ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej jednak niż raz w roku. Należy więc pamiętać, aby w umowie określić okres rozliczeniowy (przedział czasowy), w jakim strony będą dokonywać rozliczeń finansowych. Na wystawionej fakturze powinna znaleźć się informacja o tym, którego okresu rozliczeniowego dotyczy faktura. Okres rozliczeniowy nie powinien przekraczać 12 miesięcy.

Przykład

Janina Kowalska prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzątaniu. Podpisała umowę z kontrahentem na sprzątanie biura. W umowie określono, że usługa jest rozliczana w okresach comiesięcznych, zaś za dany miesiąc rozliczeniowy zapłata za usługę następuje do 10. dnia następnego miesiąca. W takim przypadku przychód podatkowy powstaje na ostatni dzień danego miesiąca.

Data powstania przychodu w momencie zapłaty

W przypadku przychodów związanych z otrzymanymi karami umownymi i odszkodowaniami, odsetkami za zwłokę, refundacjami, zwrotem kosztów sądowych (uprzednio zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów), a także odsetkami od środków na rachunku bankowym prowadzonym w związku z wykonywaną działalnością za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty – moment faktycznego otrzymania gotówki lub wpływu środków pieniężnych na rachunek bankowy albo data otrzymania przekazu pocztowego.

Przykład

Na wyciągu rachunku bankowego firmy Jana Kowalskiego z datą 31.01.2019 roku została wykazana operacja polegająca na dokonaniu przez bank prowadzący rachunek kapitalizacji odsetek od środków zgromadzonych na tym rachunku. Pan Jan Kowalski wygenerował i wydrukował wyciąg z rachunku 3 lutego 2019 roku.

Koszty uzyskania przychodów

Pojęcie kosztów uzyskania przychodów jest kluczowe dla podatników stosujących opodatkowanie w ramach skali podatkowej i stawki liniowej.

Przepisy nie wskazują konkretnie, co może stanowić koszt uzyskania przychodu. Kluczowy jest cel, w jakim przedsiębiorca ponosi wydatki.

Koszty uzyskania przychodów to wydatki, które:

  • zostały poniesione w celu
    • osiągnięcia przychodów, na przykład poprzez nabycie towarów, materiałów biurowych, wyposażenia, czyli wszystkiego co bezpośrednio bądź pośrednio ma doprowadzić do osiągnięcia przychodu
    • zachowania źródła przychodów, czyli na przykład wydatki na organizację spotkań z kontrahentami    
    • zabezpieczenia źródła przychodów, czyli na przykład wydatki na polisy ubezpieczeniowe
  • zostały faktycznie poniesione (nie ma znaczenia faktyczne zapłacenie, ale poniesienie kosztu, czyli wystawienie faktury, ujęcie w księgach)
  • zostały poniesione przez podatnika (a nie przez inną osobę)
  • nie zostały wymienione w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów (pełen katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów znajdziesz w art. 23 ustawy o PIT).

Strata z działalności gospodarczej

Jeżeli suma twoich przychodów z działalności gospodarczej w danym roku kalendarzowym, jest niższa niż suma kosztów uzyskania przychodów, ponosisz stratę z działalności gospodarczej.

Strata podatkowa występuje najczęściej w okresach słabszej koniunktury lub wtedy, kiedy podatnik realizuje inwestycje i w związku z tym ponosi większe wydatki.

W przypadku poniesienia straty podatkowej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będziesz uprawniony do rozliczenia straty z dochodami z działalności gospodarczej osiągniętymi w latach następnych.

Jeżeli twoja działalność przyniosła stratę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, masz prawo do:

  • obniżenia dochodu z działalności gospodarczej osiągniętego w jednym roku z pięciu lat podatkowych następujących po poniesieniu strat, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości straty, albo
  • obniżenia jednorazowo dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej w jednym roku z pięciu lat podatkowych następujących po poniesieniu straty o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000,00 zł – nieodliczona kwota straty będzie podlegać rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek roku nie może przekroczyć 50% wysokości straty.

Zobacz, jak rozliczyć stratę podatkową.

Skala podatkowa a składki do ZUS

Prowadząc działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych, masz prawo uwzględnić w rozliczeniu podatkowym:

  • składki na ubezpieczenia społeczne
  • składki na ubezpieczenie zdrowotne
  • składki na Fundusz Pracy
  • składki na Fundusz Solidarnościowy.

Zobacz, jakie składki ZUS opłaca przedsiębiorca.

Składki na ubezpieczenia pracowników

Składki na ubezpieczenia społeczne i fundusze pozaubezpieczeniowe (Fundusz Pracy, Solidarnościowy, FGŚP), które jesteś zobowiązany opłacać z własnych środków z tytułu wynagrodzeń wypłaconych pracownikom, stanowią koszty uzyskania przychodów. W takim wypadku wydatki poniesione w celu sfinansowania składek na ubezpieczenia społeczne i inne fundusze pozaubezpieczeniowe uwzględnisz w kosztach uzyskania przychodów.

Składki na ubezpieczenia społeczne przedsiębiorcy

Przy obliczaniu wysokości podatku masz prawo uwzględnić opłacone składki na własne ubezpieczenia społeczne wpłacone do ZUS.

Podatnicy rozliczający się na zasadach ogólnych mogą rozliczyć składki na ubezpieczenie społeczne na dwa sposoby:

  • mogą odliczyć zapłacone w danym roku składki na własne ubezpieczenie społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe) od dochodu uzyskanego w danym roku lub
  • zaliczyć zapłacone składki w koszty uzyskania przychodów.

Pamiętaj! Składki mogą być odliczone od dochodu tylko wtedy, gdy nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów (albo na przykład nie zostały ci zwrócone w jakiejkolwiek formie). Drugą ważną zasadą przy odliczaniu składek na ubezpieczenia społeczne jest to, że składki te mogą być odliczone od dochodu (albo zaliczone w koszty – w zależności od wyboru metody rozliczania) dopiero po ich zapłaceniu!

Składki na ubezpieczenia zdrowotne przedsiębiorcy

Składki na ubezpieczenie zdrowotne możesz odliczyć od podatku. Inaczej niż w przypadku składek na ubezpieczenia społeczne zapłacone składki zdrowotne możesz odliczyć od podatku dochodowego wyłącznie za dany rok.

Kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którą zmniejsza się podatek, nie może jednak przekroczyć 7,75% podstawy wymiaru tej składki!

Składki na Fundusz Pracy

Składkę na Fundusz Pracy możesz zaliczyć wyłącznie do kosztów uzyskania przychodów. Czyli nie możesz jej rozliczyć, jeśli rozliczasz się ryczałtem ewidencjonowanym albo kartą podatkową, gdyż w tych podatkach nie są uwzględniane koszty uzyskania przychodów. Składka na Fundusz Pracy jest kosztem podatkowym pod warunkiem jej opłacenia do ZUS.

Składki na Fundusz Solidarnościowy

Od 1 stycznia 2019 roku masz obowiązek opłacać składki na Fundusz Solidarnościowy. Do składek na ten Fundusz stosujesz zasady poboru składek dotyczące obowiązkowych składek na Fundusz Pracy. Oznacza to, że składkę opłacasz za te same osoby, za które opłacasz składkę na Fundusz Pracy, i naliczasz ją od tej samej podstawy wymiaru, która obowiązuje dla składek na Fundusz Pracy. Składki na Fundusz Solidarnościowy możesz rozliczyć wyłącznie w kosztach uzyskania przychodów. Warunkiem uznania składek na Fundusz Solidarnościowy za koszty uzyskania przychodów jest ich opłacenie.

Zaliczki na podatek dochodowy

Kto płaci zaliczki na podatek dochodowy

Wybierając opodatkowanie na zasadach ogólnych, masz obowiązek obliczać i wpłacać zaliczki na podatek dochodowy w ciągu roku.

Zaliczka na podatek dochodowy stanowi podatek dochodowy od dochodu osiągniętego przez podatnika od początku roku.

Ważne! Podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej mogą nie wpłacać zaliczki na podatek dochodowy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, jeżeli podatek należny od dochodu osiągniętego od początku roku pomniejszony o sumę zaliczek wpłaconych od początku roku nie przekracza 1000 zł. Jeżeli podatek należny od dochodu osiągniętego od początku roku pomniejszony o sumę zaliczek wpłaconych od początku roku przekracza 1000 zł, wpłacie podlega różnica pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek wpłaconych od początku roku.

Ustalanie wysokości zaliczki na podatek dochodowy

  • W pierwszej kolejności od kwoty przychodu (liczonego od początku roku) odejmij koszty poniesione w tym okresie. W ten sposób otrzymasz różnicę między przychodami a kosztami, czyli kwotę dochodu.
  • Następnie od uzyskanej kwoty dochodu odejmij ewentualną stratę z lat ubiegłych oraz sumę zapłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, czyli rentowe, emerytalne, chorobowe i wypadkowe (chyba że wykazałeś je wcześniej jako koszty).
  • Jeśli podstawa opodatkowania nie przekracza 85 528 zł pomnóż podstawę opodatkowania przez 17% (stawkę podatku) i odejmij 525,12 zł (kwotę zmniejszającą podatek w 2020 roku). Gdy twoje podstawy opodatkowania przekracza kwotę 85 528 zł – oblicz nadwyżkę ponad tę kwotę, następnie nadwyżkę przemnóż przez 32% i dodaj do tego wyniku kwotę 14 539,76 zł. Tak obliczonej kwoty zaliczki nie pomniejszaj już o kwotę zmniejszającą podatek.
  • Od uzyskanej kwoty podatku odejmij sumę opłaconych od początku roku składek na ubezpieczenie zdrowotne (odliczeniu podlega 7,75% podstawy wymiaru, zaś cała składka wynosi 9%) i tym samym otrzymasz podatek należny od początku roku.
  • Od kwoty podatku należnego od początku roku odejmij sumę należnych zaliczek za poprzednie miesiące. Uzyskasz tym samym kwotę należnej zaliczki za dany miesiąc/kwartał.
  • Zaliczkę należną za dany miesiąc/kwartał zaokrąglij do pełnych złotych. Uzyskasz kwotę podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego.

Terminy wpłat zaliczek na podatek dochodowy

Zaliczki na podatek dochodowy płacisz co miesiąc w terminie do 20. dnia po upływie miesiąca.

Mali podatnicy i podatnicy rozpoczynający prowadzenie działalności gospodarczej są uprawnieni do wyboru kwartalnego sposobu wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. W ich przypadku obowiązek zapłaty zaliczek na podatek dochodowy powstaje po zakończeniu każdego kwartału roku kalendarzowego, a zaliczkę trzeba wpłacić w terminie do 20. dnia po upływie kwartału roku kalendarzowego.

Mały podatnik – podatnik, którego przychody ze sprzedaży wraz z podatkiem VAT nie przekroczyły w poprzednim roku podatkowym 2 mln euro

Podatnik rozpoczynający prowadzenie działalności gospodarczej – podatnik, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, nie prowadził działalności gospodarczej samodzielnie ani jako wspólnik spółki niebędącej osobą prawną lub działalności takiej nie prowadził małżonek tej osoby, jeżeli między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa.

Zaliczki na podatek dochodowy musisz wpłacać bezgotówkowo na indywidualny rachunek podatkowy.

Wybór kwartalnej formy wpłacania zaliczek podatnik zgłasza w zeznaniu rocznym za rok, w którym stosował kwartalne zaliczki.

Zobacz więcej o indywidualnym rachunku podatkowym.

Zaliczki uproszczone

Podatnicy, którzy w poprzednich latach rozliczali PIT na zasadach ogólnych, mogą płacić uproszczone zaliczki na podatek dochodowy. Wybór tej formy podatnik zgłasza w zeznaniu rocznym za rok, w którym stosował uproszczone zaliczki.

Podatnicy, którzy wybrali metodę uproszczoną, opłacają zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 1/12 kwoty wynikającej z zeznania rocznego:

  • złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy albo
  • złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o 2 lata (jeśli w roku poprzedzającym dany rok podatkowy nie wykazali dochodu z działalności gospodarczej albo wykazali dochód w wysokości nieprzekraczającej kwoty 3 089 zł).

Uproszczonej formy wpłacania zaliczek nie mogą wybrać podatnicy, którzy rozpoczęli działalność gospodarczą w tym samym bądź w poprzednim roku.

Rozliczenie roczne – zeznanie PIT-36

Podatników, którzy osiągają przychody z działalności gospodarczej i rozliczają się na zasadach ogólnych według skali podatkowej, obowiązuje formularz PIT-36 wraz załącznikiem PIT-36/B. Rozliczenie składają do urzędu skarbowego, który jest właściwy według miejsca zamieszkania.

Zobacz, jak złożyć PIT-36.

Jeżeli prowadzisz działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych (w ramach skali podatkowej) i jednocześnie osiągasz przychody z umowy o pracę, umowy-zlecenia czy umowy o dzieło, rozliczasz podatek od dochodów ze wszystkich źródeł w ramach jednego zeznania rocznego – PIT-36:

  • w części D zeznania PIT-36 wykazujesz przychody, koszty uzyskania przychodów czy też pobrane przez płatnika zaliczki z tytułu umowy o pracę, umowy-zlecenia lub umowy o dzieło, które były wykonywane poza prowadzoną działalnością gospodarczą
  • do zeznania PIT-36 dołączasz załącznik PIT/B, w którym wykazujesz przychody, koszty uzyskania przychodów i przysługujące ci ulgi z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.

Zeznanie musisz złożyć w terminie do 30 kwietnia po roku podatkowym, za który składasz zeznanie podatkowe. Zeznanie za poprzedni rok podatkowy należy złożyć najwcześniej w dniu 15 lutego. Wszelkie zeznania złożone przed tym terminem będą traktowane jako zeznania złożone w dniu 15 lutego.

Przy skali podatkowej możesz rozliczyć się wspólnie z małżonkiem lub na zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci. W zeznaniu oprócz rozliczenia dochodów z działalności gospodarczej ujmujesz również inne dochody opodatkowane według skali podatkowej, na przykład ze stosunku pracy lub z emerytury.

Zobacz, jak składać zeznania podatkowe.

Ewidencja przy skali podatkowej

Jako podatnik rozliczający się na zasadach ogólnych musisz w ciągu roku podatkowego:

  • ewidencjonować wszelkie zdarzenia gospodarcze (na przykład zakupy i sprzedaż) w podatkowej księdze przychodów i rozchodów lub w księgach rachunkowych
  • ewidencjonować przychody i koszty uzyskania przychodu określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych
  • prowadzić ewidencję wyposażenia i ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
  • prowadzić indywidualne (imienne) karty przychodów pracowników
  • sporządzać spis z natury w określonych terminach.

Zobacz, jak prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Rozliczanie z małżonkiem

W przypadku opodatkowania dochodów na zasadach ogólnych można rozliczać się wspólnie z małżonkiem. Jest to możliwe również wtedy, gdy jeden z małżonków w danym roku podatkowym nie uzyskał przychodów opodatkowanych według skali podatkowej albo osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku.

Wspólne rozliczenie jest możliwe, gdy przez cały rok podatkowy:

  • małżonkowie pozostają w związku małżeńskim
  • istnieje małżeńska wspólność majątkowa
  • żaden z małżonków nie prowadzi działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym, ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych lub kartą podatkową.

Pamiętaj! Nawet jeśli w ciągu roku podatkowego stracisz prawo lub przestaniesz z innych powodów korzystać z ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i przejdziesz na opodatkowanie według zasad ogólnych, to nie będziesz mógł się rozliczać wspólnie z małżonkiem w tym roku podatkowym, w którym doszło do zmiany.

Czy ta strona była przydatna?