Świadczenie usług transgranicznych na terytorium RP

W Polsce obowiązują dwie odrębne ustawy regulujące kwestię świadczenia usług transgranicznych:

  • ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
  • ustawa z 18 marca 2008 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich UE

Zagraniczni przedsiębiorcy z państw UE mogą czasowo świadczyć usługi na terytorium RP bez konieczności uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców – Krajowego Rejestru Sądowego albo odrębnej ewidencji CEIDG (Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej).

Na terytorium RP mogą podejmować i wykonywać działalność usługową podmioty z:

  • innych niż Polska państw członkowskich Unii Europejskiej
  • z państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Islandia, Norwegia, Lichtenstein, Szwajcaria)
  • z państw, które zawarły ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi umowę regulującą swobodę świadczenia usług

Usługą, zgodnie z definicją zawartą w ustawie, jest świadczenie wykonywane przez usługodawcę na własny rachunek, zwykle za wynagrodzeniem (ustawa wyróżnia usługi budowlane, handlowe oraz usługi świadczone w ramach wykonywanego zawodu). Usługodawcą z państwa członkowskiego jest natomiast przedsiębiorca zagraniczny z państwa członkowskiego, który wykonuje działalność gospodarczą zgodnie z obowiązującymi w tym państwie przepisami, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czasowo oferuje lub świadczy usługę.

Zgodnie ze wskazaną ustawą, czasowe świadczenie usług przez usługodawcę może wiązać się z obowiązkiem uzyskania koncesji, zezwolenia, wpisu do rejestru działalności regulowanej, certyfikatu lub inną formą reglamentacji jeśli przepisy nakładają taki obowiązek ze względu na zapewnienie porządku i bezpieczeństwa publicznego, zdrowia publicznego lub ze względu na ochronę środowiska naturalnego.

Jesteś cudzoziemcem – obywatelem UE – i chcesz czasowo świadczyć w Polsce usługi transgraniczne – zapoznaj się z Wyszukiwarką procedur administracyjnych dotyczących świadczenia usług transgranicznych.

Podstawowe zasady dotyczące świadczenia usług transgranicznych w zawodach regulowanych

Obywatele państw członkowskich, którzy wykonują zawód/prowadzą działalność w jednym państwie UE zgodnie z przepisami tego państwa, mają prawo świadczyć usługi na obszarze innego państwa członkowskiego w zakresie tego samego zawodu/działalności.

Warunki świadczenia usług są następujące:

  • usługodawca przenosi się w celu tymczasowego i okazjonalnego świadczenia usług do innego państwa członkowskiego,
  • jeżeli w przyjmującym państwie członkowskim dany zawód jest regulowany, a w państwie siedziby ten zawód nie jest zawodem regulowanym, to usługodawca musi udowodnić, iż wykonywał swój zawód/działalność w państwie członkowskim siedziby przez co najmniej 2 lata w okresie 10 lat poprzedzających świadczenie usługi. Wymóg ten nie jest stosowany, jeśli kształcenie przygotowujące do wykonywania danego zawodu/działalności było szczegółowo uregulowane przepisami.

Świadczenie usługi po raz pierwszy

Przed świadczeniem usługi po raz pierwszy musisz złożyć do właściwego organu w sprawach uznawania kwalifikacji pisemne oświadczenie o zamiarze świadczenia usługi, zawierające informacje o posiadanej polisie ubezpieczeniowej lub innych środkach indywidualnego lub zbiorowego ubezpieczenia zawiązanych z wykonywaniem danego zawodu. Oświadczenie składasz ponownie w każdym roku, w którym zamierzasz świadczyć usługę transgraniczną.

Organ administracji może od Ciebie wymagać dołączenia do oświadczenia następujących dokumentów:

  • dokumentu potwierdzającego obywatelstwo;
  • zaświadczenia potwierdzającego, że zgodnie z prawem wykonujesz zawód lub działalność w innym państwie członkowskim oraz że w chwili składania zaświadczenia nie obowiązuje Cię zakaz – nawet tymczasowy, wykonywania zawodu lub działalności;
  • dokumentów potwierdzających kwalifikacje zawodowe;
  • dokumentu potwierdzającego wykonywanie przez Ciebie danego zawodu regulowanego lub działalności przez co najmniej dwa lata w okresie ostatnich dziesięciu lat albo kształcenie regulowane – jeśli dany zawód albo działalność nie są regulowane w państwie siedziby;
  • zaświadczenia o niekaralności, jeżeli jest wymagane od obywateli Rzeczypospolitej Polskiej zamierzających wykonywać zawód regulowany lub działalność, związane z bezpieczeństwem publicznym.

Jako usługodawca podlegasz polskim przepisom, które są bezpośrednio związane z ochroną i bezpieczeństwem konsumentów oraz dotyczą sposobu wykonywania danego zawodu regulowanego lub działalności.

Ogólną zasadą jest, że państwo przyjmujące zwalnia usługodawców z wymogów dotyczących uzyskania zezwolenia, rejestracji albo członkostwa w organizacji lub instytucji zawodowej, jednakże może wprowadzić uproszczoną tymczasową rejestrację lub członkostwo w organizacji, czy instytucji zawodowej (nie może to jednak powodować dodatkowych kosztów, opóźnień lub utrudnień w świadczeniu usługi).

Świadczenie usług w zawodach, których wykonywanie ma wpływ na zdrowie lub bezpieczeństwo publiczne

W przypadku świadczenia usług po raz pierwszy w zakresie zawodów regulowanych, których wykonywanie ma wpływ na zdrowie lub bezpieczeństwo publiczne, a których wadliwe wykonanie mogłoby narazić usługobiorców na poważne konsekwencje, właściwy organ państwa przyjmującego może sprawdzić kwalifikacje usługodawcy przed rozpoczęciem świadczenia usługi (tzw. prior check).

Lista zawodów, w przypadku których polskie organy właściwe mogą dokonać sprawdzenia kwalifikacji określona jest w załączniku do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 lutego 2017 r. w sprawie wykazu zawodów regulowanych i działalności regulowanych, przy wykonywaniu których usługodawca posiada bezpośredni wpływ na zdrowie lub bezpieczeństwo publiczne, w przypadku których można wszcząć postępowanie w sprawie uznania kwalifikacji. 

W ciągu miesiąca od złożenia przez Ciebie oświadczenia o zamiarze świadczenia usługi (wraz z niezbędnymi dokumentami), właściwy organ zobowiązany jest wydać decyzję w sprawie uznania kwalifikacji, bądź poinformować o odstąpieniu od sprawdzania kwalifikacji. W szczególnych przypadkach organ właściwy może wydłużyć termin odpowiedzi, maksymalnie do dwóch miesięcy.

Podstawa prawna

Udostępnij Wydrukuj

Czy ta strona była przydatna?

Tak | Trochę | Nie