print

Cudzoziemcy uprawnieni do wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Na wstępie poradnika proponujemy zapoznanie się z informacją, którzy cudzoziemcy są uprawnieni do wykonywania pracy w Polsce. Należy jednak podkreślić, iż jej wykonywanie może być uzależnione od spełnienia innych warunków, które zostaną przybliżone są w dalszej części  poradnika przedsiębiorcy „Zatrudniam  cudzoziemców do małej firmy”. Cudzoziemcem uprawnionym do wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest osoba nie posiadająca obywatelstwa polskiego, która spełnia jeden z poniższych warunków (zgodnie z przepisami art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy):

1) jest obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

2) jest obywatelem państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego, nienależącego do Unii Europejskiej (czyli Islandia, Liechtenstein i Norwegia).;

3) jest obywatelem państwa niebędącego stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, który może korzystać ze swobody przepływu osób na podstawie umowy zawartej przez to państwo ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi;

4) jest członkiem rodziny cudzoziemca, o którym mowa w pkt 1–3, lub jest zstępnym małżonka tego cudzoziemca, w wieku do 21 lat lub pozostającym na utrzymaniu tego cudzoziemca lub jego małżonka lub jest wstępnym tego cudzoziemca lub jego małżonka, pozostającym na utrzymaniu tego cudzoziemca lub jego małżonka;

5) posiada status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej;

6) udzielono mu ochrony uzupełniającej w Rzeczypospolitej Polskiej;

7) posiada zezwolenie na pobyt stały w Rzeczypospolitej Polskiej;

8) posiada zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej w Rzeczypospolitej Polskiej;

9) posiada zgodę na pobyt ze względów humanitarnych;

10) posiada zgodę na pobyt tolerowany w Rzeczypospolitej Polskiej;

11) korzysta z ochrony czasowej w Rzeczypospolitej Polskiej;

12) jest osobą (zgodnie z art. 19 ust. 2–3 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin), niebędącą obywatelem UE, zachowującą prawo do pobytu w przypadku: śmierci członka rodziny będącego obywatelem UE, który przebywał w Polsce pracując (także na własny rachunek), studiując, odbywając szkolenie zawodowe na zasadach określonych w art. 16 i 17 wyżej wymienionej ustawy (czyli osób pracujących, studiujących jeśli przebywała z nimi przez okres nie krótszy niż rok przed śmiercią albo w razie rozwodu albo unieważnienia małżeństwa z tymi obywatelami, jeżeli:

  • małżeństwo trwało co najmniej 3 lata przed wszczęciem postępowania w sprawie o rozwód lub unieważnienie małżeństwa, w tym rok w czasie pobytu obywatela UE na terytorium RP;
  • jako były małżonek obywatela UE sprawuje opiekę nad jego dziećmi na podstawie porozumienia między byłymi małżonkami lub orzeczenia sądu;
  • przemawiają za tym szczególnie istotne okoliczności, w tym związane z podleganiem przemocy w rodzinie w trakcie trwania małżeństwa, lub
  • jako były małżonek obywatela UE ma prawo do odwiedzin małoletniego dziecka na podstawie porozumienia między byłymi małżonkami lub orzeczenia sądu, gdy z porozumienia lub orzeczenia wynika, że odwiedziny odbywają się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto, w przypadku śmierci lub wyjazdu obywatela UE, wskazanego w art. 16 i 17 ustawy o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin, prawo pobytu i wykonywania pracy zachowują: dziecko obywatela UE przebywające i uczące się lub studiujące w Polsce oraz rodzic sprawujący nad nim opiekę, bez względu na posiadane obywatelstwo, do czasu ukończenia przez dziecko nauki lub studiów.

13) posiada jedno z następujących zezwoleń na pobyt czasowy:

14) posiada zezwolenie na pracę oraz przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

a) na podstawie wizy (z wyjątkiem wizy krajowej lub wizy Schengen zezwalającej na pobyt turystyczny, korzystania z ochrony czasowej, przyjazdu ze względów humanitarnych ze względu na interes państwa lub zobowiązania międzynarodowe, o których mowa w art. 60 ust. 1 pkt 1, 22 i 23 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach), lub

b) na podstawie złożonego wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy lub na podstawie wniosku na pobyt stały (zgodnie z art. 108 ust. 1 pkt 2 lub art. 206 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach może przebywać od dnia złożenia wniosku do dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna) lub na podstawie umieszczonego w dokumencie podróży odcisku stempla, który potwierdza złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku był uprawniony do wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

c) na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy, z wyjątkiem zezwolenia na pobyt czasowy ze względu na okoliczności wymagające krótkotrwałego pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. gdy jest on obowiązany do osobistego stawiennictwa przed polskim organem władzy publicznej lub jego obecności wymaga jego wyjątkowa sytuacja osobista, lub interes Rzeczypospolitej Polskiej;

d) na podstawie wizy wydanej przez inne państwo obszaru Schengen, lub

e) na podstawie dokumentu pobytowego wydanego przez inne państwo obszaru Schengen, lub

f) w ramach ruchu bezwizowego.

Czy ta strona była przydatna?

Twoja opinia przyczyni się do polepszenia tej strony.