print

Cudzoziemcy mogący wykonywać w Polsce pracę bez uzyskania zezwolenia na pracę

Przepisy przewidują wykonywanie pracy przez określoną grupę cudzoziemców bez konieczności posiadania zezwolenia na pracę. Zgodnie z art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę jest zwolniony cudzoziemiec:

1) posiadający w Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z:

  • kształceniem się na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia lub jednolitych studiach magisterskich albo studiach trzeciego stopnia (art. 144 ustawy o cudzoziemcach);
  • prowadzeniem badań naukowych (po spełnieniu odpowiednich warunków określonych w art. 151 ust. 1 i 2 ustawy o cudzoziemcach),
  • rozwodem, separacją lub owdowieniem cudzoziemca, który pozostawał w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem Polski – z tym, iż kwestia dotyczy wydania, po którymś z wymienionych zdarzeń,  kolejnego zezwolenia czasowego dla członka rodziny (art. 152 ust. 2 pkt i lub 2 ustawy o cudzoziemcach);
  • pobytem w celu połączenia się z rodziną, jeżeli przemawia za tym jego ważny interes wynikający z rozwodu, separacji, owdowienia, śmierci jego rodzica będącego cudzoziemcem (który przebywał także w celu połączenia się z rodziną), czy też śmierci jego małoletniego dziecka (które miał status uchodźcy lub posiadało ochronę uzupełniającą – art. 161 ust 2 ustawy o cudzoziemcach);
  • prawem pobytu dla ofiar handlu ludźmi (art. 176 ustawy o cudzoziemcach);
  • posiadaniem zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE udzielonym przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej, w przypadku gdy osoba ta zamierza wykonywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracę lub prowadzić działalność gospodarczą, podjąć lub kontynuować studia lub szkolenie zawodowe (dotyczy to również członka rodziny cudzoziemca, który jest rezydentem długoterminowym – art. 186 ust. 1 pkt 3 lub 4 ustawy o cudzoziemcach).

 

2) posiadający zezwolenie na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielone w związku z zawarciem związku małżeńskiego z obywatelem Polski lub cudzoziemcem wymienionym powyżej w punkcie 1, lub cudzoziemcem posiadającym w Polsce status uchodźcy, ochronę uzupełniającą, zezwolenie na pobyt stały, będącym rezydentem długoterminowym UE, czy też zgodę na pobyt tolerowany (art. 87 ust. 1 pkt 1-6 oraz art. 87 ust 2 pkt ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy);

 

3) będący zstępnym (w wieku do 21 lat lub pozostającego utrzymaniu)  obywatela polskiego lub cudzoziemca przebywającego w Polsce na zasadach określonych powyżej w punkcie 1 i 2;

 

4) posiadający zezwolenie na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielone w celu połączenia się z rodziną (zgodnie z art. 159 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach);

 

5) przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie:

  • złożonego wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy  albo wniosku o zezwolenie na pobyt stały (ma możliwość pracy od  dnia złożenia wniosku, aż do dnia stwierdzenia ostateczności decyzji zgodnie z  art. 108 ust. 1 pkt 2 lub art. 206 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach),
  • umieszczonego w dokumencie podróży odcisku stempla, który potwierdza złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku był zwolniony z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę na podstawie określonej powyżej w punktach 1–4;

 

6) posiadający ważną Kartę Polaka;

 

7) ubiegający się o udzielenie ochrony międzynarodowej lub będący małżonkiem, w imieniu którego został złożony wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, pod warunkiem posiadania zaświadczenia wydanego na podstawie art. 35 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

 

8) uprawniony do przebywania i wykonywania pracy na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego nienależącego do Unii Europejskiej lub Konfederacji Szwajcarskiej, który jest zatrudniony przez pracodawcę mającego siedzibę na terytorium tego państwa oraz czasowo delegowany przez tego pracodawcę w celu świadczenia usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

 

9) w stosunku do którego umowy międzynarodowe lub odrębne przepisy dopuszczają wykonywanie pracy bez konieczności posiadania zezwolenia.

 

Z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę zwolnieni są także cudzoziemcy, którzy posiadają:

Czy ta strona była przydatna?

Twoja opinia przyczyni się do polepszenia tej strony.