print

Amortyzacja budynków i budowli użytkowych

W przypadku budynków użytkowych okres amortyzacji dla wielu z nich to 40 lat. Okres ten da się jednak pomniejszyć o liczbę lat od dnia oddania budynku do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji podatnika. Nie może to być jednak krócej niż 10 lat.
 

  • Amortyzacja metoda liniową - Podstawowa stawka amortyzacyjna

W Wykazie stawek amortyzacyjnych dla budynków użytkowych określono następujące stawki:

  • 10% dla kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych, budynków zastępczych - trwale związanych z gruntem,
  • 4,5% dla podziemnych garaży i zadaszonych parkingów oraz budynków kontroli ruchu powietrznego (wieży), zbiorników, silosów oraz magazynów podziemnych, zbiorników i komór podziemnych,
  • 2,5% dla innych niż wcześniej wymienione budynków niemieszkalnych.
     
  • Amortyzacja  budynków używanych i ulepszonych

W odniesieniu do budynków niemieszkalnych, dla których w Wykazie stawek amortyzacyjnych przewiduje się stawkę 2,5% czyli  dla, których okres amortyzacji wynosi 40 lat,  może być przyjęta indywidualna stawka amortyzacyjna. Da powyższych celów okres amortyzacji może być pomniejszony o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.
Zauważyć trzeba, że zastosowanie indywidualnej stawki amortyzacyjnej jest możliwe wyłącznie w sytuacji nabycia obiektu używanego przed wprowadzeniem go do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez podatnika.  Amortyzacja  stawkami indywidualnymi dotyczy też budynków ulepszonych jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Ustawodawca nie określił sposobu dokumentowania dotychczasowego okresu używania danego środka trwałego. Zatem w gestii przedsiębiorcy pozostaje zebranie stosownej dokumentacji pozwalającej ustalić okres używania tego składnika majątku.  Mogą to być każde dowody dające wykazać okres wykorzystania lokalu przed jego nabyciem.


W przypadku pozostałych budynków (w tym mieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna wynosi 1,5%) minimalny okres amortyzacji wynosi 10 lat .

Są jednak wyjątki, które dotyczą budynków handlowo-usługowych trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych oraz budynków zastępczych. W ich przypadku okres ten nie może być krótszy niż 3 lata.
Niemniej podobnie jak w przypadku budynków niemieszkalnych  w/w obiekty powinny być również używane lub ulepszone przy czym do celów amortyzacji tych budynków  warunki te uważa się za  spełnione w następujących okolicznościach:

  • używane, jeżeli przedsiębiorca udowodni, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy,
  • ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wydatki poniesione przez przedsiębiorcę na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
  • Eksploatacja w trudnych lub złych warunkach

Przedsiębiorcy mogą również podwyższać podane w Wykazie stawki amortyzacyjne przy zastosowaniu współczynników, jednak nie wyższych niż 1,2 jeśli budynek używany jest w warunkach pogorszonych lub  1,4 gdy jego używanie odbywa się w warunkach złych .Wyjaśnienia do Wykazu stawek amortyzacyjnych precyzują, że za:

  • pogorszone warunki uważa się używanie tych budynków i budowli pod ciągłym działaniem wody, par wodnych, znacznych drgań, nagłych zmian temperatury oraz innych czynników powodujących przyspieszenie zużycia obiektu,
  • złe warunki uważa się używanie tych budynków i budowli pod wpływem niszczących środków chemicznych, a zwłaszcza gdy służą one produkcji, wytwarzaniu lub przechowywaniu żrących środków chemicznych; dotyczy to również przypadków silnego działania na budynek lub budowlę niszczących środków chemicznych rozproszonych w atmosferze, wodzie lub wydzielających się w postaci oparów, których źródłem są inne obiekty znajdujące się w pobliżu.


Uwaga ! Przedsiębiorca, który przyjął indywidualną stawkę dla używanego budynku, nie może dodatkowo zastosować współczynnika podwyższającego amortyzację ze względu na pogorszone lub złe warunki.
 

  • Wydłużenie okresu amortyzacji

Dla przedsiębiorcy, który przewiduje, że w przyszłym roku poniesie stratę, korzystne może być obniżenie stawek amortyzacyjnych. Nie zawsze jednak takie rozwiązanie będzie możliwe. Można  bowiem obniżyć tylko podstawową stawkę amortyzacyjną określoną w Wykazie stawek amortyzacyjnych. Nie ma zatem możliwości obniżenia stawki amortyzacyjnej gdy będzie ona ustalona indywidualnie.
Obniżenie stawki amortyzacyjnej zmniejsza bieżące koszty i wielkość odpisu w danym roku podatkowym, przez co nie tylko redukuje wykazywane straty ale również wydłuża  okres amortyzacji rozciągając go na okresy lepszej prosperity . W efekcie taki zabieg pozwala racjonalniej sterować rozkładem kosztów podatkowych. Możliwość obniżania stawek nie jest uwarunkowana wystąpieniem jakichkolwiek przesłanek. Taką decyzję przedsiębiorca podejmuje samodzielnie według własnego uznania i nie musi jej zgłaszać.


Uwaga! Amortyzacja jednorazowa i degresywna dla budynków i budowli opisanych powyżej jest niedostępna.

Czy ta strona była przydatna?

Twoja opinia przyczyni się do polepszenia tej strony.