print

Tryb dochodzenia niezapłaconych należności

Nieodłącznym elementem prowadzenia każdej działalności gospodarczej jest skuteczne dochodzenie należności od nierzetelnych kontrahentów. Częstokroć kontrahenci nie regulują terminowo i uczciwie swoich zobowiązań. W takiej sytuacji przedsiębiorca zmuszony jest do dochodzenia ich na drodze sądowej.

Każde postępowanie sądowe wymaga jednak przedstawienia dowodów, które potwierdzają występowanie roszczeń.  W postępowaniu gospodarczym – bo z takim mamy najczęściej do czynienia w stosunkach pomiędzy przedsiębiorcami – przedłożyć należy je  sądowi na samym początku postępowania. Jeśli strona dochodząca swych roszczeń tego nie uczyni naraża się  odrzucenie swojego pozwu.  Często też  traci możliwość  powołania tych dowodów w na dalszym etapie postępowania. W tej materii bowiem obowiązuje prekluzja dowodowa czyli bezsporne  i należycie dowiedzione  zobowiązanie pozwanego.

Nie można też  zapominać , iż faktura  jest jedynie dokumentem potwierdzającym wcześniejsze zawarcie umowy. Ta zwykle zaś została zawarta przez strony albo w formie ustnej albo poprzez czynności faktyczne np. przy umowie sprzedaży umowa dochodzi do skutku z chwila wydania rzeczy. W rezultacie faktury nie można utożsamiać  z umową . Niemniej jest  ona najczęściej jedynym dokumentem, na podstawie którego przedsiębiorca dochodzi swoich należności od dłużnika. W przypadku postępowań sądowym powinno istnieć potwierdzenie  odbioru  w/w dokumentu przez pozwanego. W przeciwnym razie mogące zachodzić na tym tle wątpliwości są częstą przesłanką odmowy uwzględnienia żądań powoda.

Ważnym jest aby spór sądowy  poprzedzić  wezwaniem do dobrowolnego spełnienia świadczenia.  Może ono przynieś  nieoczekiwany skutek  uregulowania zobowiązania. Na pewno zaś pokazuje przed sądem wolę ugodowego załatwienia sporu. Jednoczenie rzutuje na zwrot kosztów postępowania.  Odstąpienie od w/w czynności  może bowiem prowadzić do ograniczonego zasądzenia kosztów . Wynika to z bardziej rygorystycznego traktowania przez ustawodawcę przedsiębiorcy, jako profesjonalisty w obrocie gospodarczym, od którego wymagana jest większa samodzielność. Jeśli nasze wezwanie bądź próba ugodowa pozostanie bez odpowiedzi lub też spotka się z odmową  możemy wnieść sprawę do sądu.

Istnieje kilka trybów postępowania z roszczeniami potwierdzonymi fakturami. Najczęstszymi są postępowanie nakazowe i upominawcze.  Postępowania te są  prowadzone przez sądy rejonowe a kwota dochodzonych tym sposobem należności nie może przekraczać 10.000 zł. zaś zobowiązanie dłużnika musi być oczywiste i wynikać np. z umowy.  W/w tryby  wymagają  zastosowania odpowiednich formularzy  znajdujących się na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości.  Złożenie pozwu na nieodpowiednim dokumencie skutkuje jego zwrotem.

Dochodzenie roszczeń od kontrahentów zagranicznych jest bardziej złożone. Wymaga  najpierw ustalenia właściwości sądu , który będzie rozstrzygał sprawę.  Taniej, a przy tym i z takich  powodów jak: dojazd, tłumacz, lepiej procesować się przed sądem polskim. Oczywiście zwykle możliwym jest pozwanie zagranicznego kontrahenta także według jego miejsca siedziby, czy zamieszkania. Prawie zawsze  będzie wiązać się to ze zleceniem obsługi prawnej takiego sporu kancelarii zagranicznej.  W/w  ewentualność powinno się  przewidywać i projektować już na etapie podpisania umów  handlowych.

Innym zupełnie zagadnieniem jest samo wykonanie wyroku wobec zagranicznego kontrahenta czyli jego egzekucja. Często bowiem jest tak, że mimo zapadnięcia wyroku, zagraniczny kontrahent dalej nie płaci. Jeżeli przedsiębiorca posiada  prawomocny wyrok polskiego sądu musi wystąpić o wydanie Zaświadczenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego. Wyrok sądu wraz z w/w zaświadczeniem  stanowi podstawy do bezpośrednio przekazania sprawy do właściwych komorników państwa członkowskiego WE, w którym siedzibę ma jego zagraniczny kontrahent.

W przypadku egzekucji komorniczej prowadzonej w kraju opis postępowania znajdziesz tutaj.

Czy ta strona była przydatna?

Twoja opinia przyczyni się do polepszenia tej strony.