print

Ewidencje związane z obrotem towarowym z krajami trzecimi

  • Ewidencja towarów składowanych w składzie celnym

Prowadzący skład celny jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji towarów objętych procedurą składu celnego. Jedynie w przypadku składu celnego publicznego typu B nie ma wymogu prowadzenia ewidencji towarowej - w miejsce ewidencji towarowej, urząd kontrolny zachowuje wówczas zgłoszenia o objęcia towarów procedurą składu celnego.

Zakres danych podlegających wpisaniu do ewidencji podlega uzgodnieniu z organem celnym.

Przyjąć należy, iż powinny one obejmować informacje dotyczące rodzaju, ilości i wartości towarów, a także na bieżąco wskazywać miejsce złożenia towarów i operacje, jakim te towary podlegały podczas składowania.

Wpis do ewidencji powinien być dokonany niezwłocznie po wystąpieniu zdarzenia podlegającego rejestracji.

Ewidencja może być prowadzona w sposób tradycyjny (książkowy) albo z zastosowaniem programów informatycznych.

W przypadku prowadzenia ewidencji w formie pisemnej, przed przystąpieniem do jej wypełniania, karty ewidencji powinny być przeszyte, a strony ponumerowane. Organ celny opatruje przeszycie plombą, a na ostatniej stronie ewidencji wpisuje liczbę jej stron.

Z kolei program komputerowy wykorzystywany do prowadzenia ewidencji z zastosowaniem technik elektronicznego przetwarzania danych podlega zatwierdzeniu przez organ celny. Stosowany program powinien w szczególności:

1) umożliwiać wgląd w treść przetwarzanych danych i zapewniać ich ochronę przed zniekształceniem lub utratą;

2) umożliwiać dokonywanie korekty danych, z zachowaniem historii wpisów oraz informacji o dacie dokonania korekty;

3) uniemożliwiać usuwanie wpisów;

4) pozwalać na uzyskanie wydruku danych według kryteriów określonych przez organ celny;

5) zapewniać możliwość archiwizacji danych na nośnikach zewnętrznych.

  • Ewidencja towarów w obrocie uszlachetniającym lub objętych przetwarzaniem pod kontrolą celną

Stosowanie jednej z w/w procedur wiąże się z koniecznością prowadzenia ewidencji zawierającej wszelkie niezbędne informacje i szczegóły techniczne umożliwiające organom celnym sprawowanie nadzoru i kontroli nad prawidłowością przebiegu procedury.

W praktyce, prowadzenie ewidencji będzie wymagane na przykład w sytuacji realizacji złożonych procesów uszlachetniania lub przetwarzania, czy też korzystania z towarów ekwiwalentnych lub towarów uznanych za wrażliwe (towary wymienione w załączniku nr 44c do Rozporządzenia Wykonawczego do Wspólnotowego Kodeksu Celnego).

Odstąpienie od wymogu prowadzenia ewidencji przez posiadacza pozwolenia może nastąpić wyłącznie w sytuacji, w której organ celny nie uzna prowadzenia ewidencji za niezbędne. Organ celny może zobowiązać również operatora (osobę wykonującą część procesów uszlachetniania, podwykonawcę) do prowadzenia ewidencji.

Jako ewidencję organ celny może zatwierdzić istniejące księgi rachunkowe (księgowość) o ile zawierają stosowne/ właściwe dane. Ewidencja może być prowadzona w sposób tradycyjny (książkowy) albo z zastosowaniem programów informatycznych.

  • Ewidencja w Wolnym Obszarze Celnym lub Składzie Wolnocłowym

W Wolnym Obszarze Celnym lub Składzie Wolnocłowym powinny być prowadzone: ewidencja towarowa, kartoteka rozchodów i przemieszczeń towarów, ewidencja maszyn, urządzeń i wyposażenia oraz ewidencja towarów nieobjętych przeznaczeniem celnym.

Wzór ewidencji towarowej dla towarów podlegających obowiązkowi nadania przeznaczenia celnego określa załącznik nr 1 do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie ewidencji prowadzonych w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym.

Z kolei wzór ewidencji towarów nieobjętych przeznaczeniem celnym określa załącznik nr 4 do w/w  Rozporządzenia.

Ewidencja, w przypadku detalicznej sprzedaży towarów (zachodzi w sklepach wolnocłowych) może obejmować dowód sprzedaży towarów, który zawiera w szczególności numer karty pokładowej lub numer biletu, a w przypadku sprzedaży dla członków załóg lub podróżnych odbywających loty samolotami prywatnymi - numer dokumentu uprawniającego nabywcę do przekroczenia granicy państwa.

Dla każdego rodzaju towaru albo towarów tego samego rodzaju mających różną cenę zakupu należy prowadzić odrębną kartotekę rozchodów i przemieszczeń towarów, stanowiącą integralną część ewidencji towarowej. Wzór kartoteki rozchodów i przemieszczeń towarów określa załącznik nr 2 do w/w Rozporządzenia.

Wzór ewidencji maszyn, urządzeń i wyposażenia niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym określa załącznik nr 3 do przedmiotowego Rozporządzenia.

Zatwierdzenie ewidencji następuje decyzją organu celnego.

Ewidencje mogą być prowadzone:

1)    w formie pisemnej;

2)    z zastosowaniem systemu teleinformatycznego.

W przypadku prowadzenia ewidencji w formie pisemnej przed przystąpieniem do jej wypełniania karty ewidencji powinny być przeszyte, a strony ponumerowane. Organ celny opatruje przeszycie plombą, a na ostatniej stronie ewidencji wpisuje liczbę stron.

Wpisów do ewidencji należy dokonywać w sposób trwały i wyraźny. Zmiany i poprawki powinny być dokonywane w taki sposób, aby przekreślony pierwotny tekst pozostał czytelny. Każda zmiana lub poprawka powinny zostać potwierdzone podpisem osoby dokonującej zmiany lub poprawki, z podaniem daty wprowadzenia oraz w razie potrzeby opisana w rubryce "Uwagi".

Ewidencja prowadzona z zastosowaniem systemu teleinformatycznego może zostać zatwierdzona przez organ celny, jeżeli:

1)    umożliwia wgląd w treść przetwarzanych danych i zapewnia ich ochronę przed zniekształceniem lub utratą;

2)    umożliwia dokonywanie korekty danych, z zachowaniem historii wpisów oraz informacji o dacie dokonania korekty;

3)    uniemożliwia usuwanie wpisów w ewidencji;

4)    pozwala na uzyskanie wydruku danych według kryteriów określonych przez organ celny;

5)    zapewnia możliwość archiwizacji danych na informatycznych nośnikach danych.

Dane z ewidencji prowadzonej z zastosowaniem systemu teleinformatycznego powinny być archiwizowane na informatycznych nośnikach danych nie rzadziej niż raz w miesiącu.

  • Ewidencje magazynów celnych

Ewidencję tą prowadzi zarządzający magazynem albo wskazana przez niego osoba. Ewidencja powinna zawierać w szczególności następujące informacje:

1) datę złożenia towaru w magazynie;

2) rodzaj i ilość towaru;

3) dane dokumentu, na podstawie którego dokonano wpisu;

4) imię i nazwisko oraz adres zamieszkania albo nazwę i siedzibę osoby, która wprowadziła towar do magazynu;

5) datę wyprowadzenia towaru z magazynu;

6) dane dokumentu celnego, na podstawie którego towarom uprzednio składowanym w magazynie nadano inne przeznaczenie celne;

7) czynności, jakim podlegał towar w czasie składowania w magazynie;

8) zasady przyjmowania i wydawania towarów.

Szczegółowy zakres informacji, które powinna zwierać ewidencja, podlega zatwierdzeniu przez organ celny w momencie wydawania pozwolenia na prowadzenie w/w magazynu.

Wpis do ewidencji powinien być dokonany niezwłocznie po wystąpieniu zdarzenia podlegającego rejestracji. Wpisu do ewidencji dokonuje się na podstawie deklaracji skróconej lub dokumentu, który został wykorzystany w charakterze deklaracji skróconej. W przypadku braku tych dokumentów wpis jest dokonywany na podstawie innych dokumentów dotyczących towaru.

Ewidencja może być prowadzona:

1) w formie pisemnej;

2) z zastosowaniem systemu teleinformatycznego.

Zasady prowadzenia ewidencji magazynu składowania czasowego w w/w formach są analogiczne jak opisane powyżej w przypadku funkcjonowania wolnego obszaru celnego.

Czy ta strona była przydatna?

Twoja opinia przyczyni się do polepszenia tej strony.