Skład podatkowy

Skład podatkowy to miejsce określone w zezwoleniu, w którym wyroby akcyzowe są magazynowane lub przetwarzane w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Skład podatkowy to również miejsce, do którego wymienione wyroby są wprowadzane lub z którego są wyprowadzane w omawianej procedurze. W efekcie  przemieszczanie wyrobów akcyzowych z użyciem składu podatkowego powoduje odroczenie płatności podatku akcyzowego ciążącego na wspomnianych wyrobach  i przenosi  ten obowiązek  na okres, w którym towary opuszczają  w/w skład w celu ich wprowadzenia do swobodnego obrotu.

Podejmując decyzję o otwarciu składu podatkowego, przedsiębiorca powinien dysponować stosownym miejscem, gdzie skład ma być prowadzony oraz odpowiednim zapleczem  technicznym. W rezultacie, przed wystąpieniem z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, przedsiębiorca powinien posiadać tytuł prawny do nieruchomości (np. prawo własności, umowę najmu bądź dzierżawy). Konieczne jest również posiadanie odpowiedniego wyposażenia technicznego, które umożliwi prowadzenie składu podatkowego w zakresie planowanych wyrobów akcyzowych. Mowa tutaj  np. o zbiornikach produkcyjnych, magazynowych, wagach, mieszalnikach, nalewakach, itp.
Wszystkie urządzenia wykorzystywane w ramach składu podatkowego powinny posiadać odpowiednie dokumenty legalizacyjne (np. z urzędów miar). Skład podatkowy powinien być również odpowiednio oznaczony przez umieszczenie tablicy zawierającej wyrazy "Skład podatkowy" oraz imię i nazwisko lub nazwę podmiotu prowadzącego skład podatkowy. Szczegółowe warunki techniczne dla składu podatkowego są opublikowane w przepisach wykonawczych.

Zezwolenie na skład podatkowy

Jak już wskazano wcześniej prowadzenie składu podatkowego wymaga uprzedniego uzyskania zezwolenia urzędu skarbowego. Zezwolenie takie wydaje Naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na  położenie składu.
Zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego może być wydane na czas oznaczony, nie dłuższy niż 3 lata, albo na czas nieoznaczony. Wniosek w tej sprawie ma postać formularza opublikowanego w zał. nr 1 do  Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2015 r. w sprawie zezwoleń na wykonywanie działalności w zakresie podatku akcyzowego.

Do wniosku należy dołączyć dokumenty potwierdzające spełnienie przesłanek wymienionych w przepisach ustawowych. O w/w pozwolenie może bowiem ubiegać się osoba, która:

  • prowadzi co najmniej jeden rodzaj działalności polegającej na produkcji, przeładowywaniu lub magazynowaniu wyrobów akcyzowych, w tym będących również własnością innych podmiotów;
  • jest podatnikiem podatku od towarów i usług;
  • jest podmiotem, którego działalnością kierują osoby nieskazane prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, przeciwko mieniu, przeciwko obrotowi gospodarczemu, przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi lub przestępstwo skarbowe;
  • nie posiada zaległości z tytułu cła i podatków stanowiących dochód budżetu państwa, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz nie jest wobec niego prowadzone postępowanie egzekucyjne, likwidacyjne lub upadłościowe,
  • złoży zabezpieczenie akcyzowe;
  • nie zostało cofnięte, ze względu na naruszenie przepisów prawa, żadne z udzielonych mu zezwoleń, o których mowa w art. 84 ust. 1, jak również koncesja lub zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej ani nie została wydana decyzja o zakazie wykonywania przez niego działalności regulowanej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, w zakresie wyrobów akcyzowych;
  • posiada tytuł prawny do korzystania z miejsca, w którym ma być prowadzony skład podatkowy.

Wniosek o wydanie zezwolenia oraz załączone do tego wniosku dokumenty stanowią zgłoszenie do urzędowego sprawdzenia. W rezultacie do wniosku o wydanie w/w zezwolenia powinny być załączone dokumenty wymagane dla urzędowego zgłoszenia, które po wydaniu zezwolenia będą stanowiły jego akta weryfikacyjne. Więcej informacji poniżej. 

Całość procedury ubiegania się o wydanie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego została opisana na stronie internetowej biznes.gov.pl.

Dodatkowe wymogi w przypadku obrotu z zagranica paliwami silnikowymi

Warunkiem dokonania przez podmiot prowadzący skład podatkowy nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw silnikowych, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji na rzecz innego podmiotu, jest posiadanie przez ten podmiot wymaganej koncesji.
Podmiot prowadzący skład podatkowy, w terminie 3 dni po upływie miesiąca, informuje Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych i Ministerstwo Finansów o podmiotach, na rzecz których dokonał w tym miesiącu nabyć wewnątrzwspólnotowych ww. paliw silnikowych, oraz o nabytych paliwach.
Ww. informacja, powinna zawierać w szczególności: imię i nazwisko lub nazwę podmiotu, adres miejsca zamieszkania lub siedziby podmiotu, jego numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub numer identyfikacyjny REGON, a także określenie rodzaju, kodu CN i ilości nabytego paliwa.

Uwaga! Od 1 sierpnia 2016 r. podmiot prowadzący skład podatkowy i dokonujący ww. nabycia staje się też płatnikiem podatku VAT od sprowadzanego paliwa. W rezultacie jest zobowiązany do odprowadzenia wspomnianego podatku i jego rozliczania w deklaracji VAT-14. Deklaracje składa się do urzędu skarbowego w terminie 5 dni po upływie miesiąca w którym powstał obowiązek zapłaty (wprowadzenie do składu podatkowego).

Ewidencje podatkowe

Nie można zapominać, że prowadzenie składu podatkowego wymaga również prowadzenia stosownych ewidencji. Podmiot prowadzący skład podatkowy prowadzi ewidencję ilościową lub ilościowo-wartościową, której odrębne części stanowią zestawienia danych dotyczące wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy  lub objętych zerową stawką, magazynowych wspólnie wyrobów energetycznych, wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą oraz wyrobów akcyzowych wyprodukowanych w składzie podatkowym, w którym prowadzona jest działalność polegająca na produkcji wyrobów akcyzowych. Ewidencja powinna umożliwić też określenie dat wprowadzenia wyrobów do składu podatkowego jak i ich wyprowadzenia a także dane dotyczące ewentualnego właściciela w/w wyrobów.
Ewidencja powinna być prowadzona w sposób ciągły, umożliwiający identyfikację przeprowadzonych operacji gospodarczych, w szczególności czynności produkcyjnych lub związanych z obrotem wyrobami akcyzowymi oraz stanów zapasów tych wyrobów.
Wpisów do ewidencji dokonuje się bezpośrednio po zakończeniu czynności podlegającej wpisaniu.
Ewidencje mogą być prowadzone w formie pisemnej lub elektronicznej. Jednakże ewidencje pisemne przed rozpoczęciem ich wykorzystania muszą być zatwierdzone przez urząd celno-skarbowy. Wspomniane ewidencje mogą też zostać zastąpione dokumentacją prowadzoną na podstawie przepisów prawa podatkowego innych niż przepisy o akcyzie, albo na podstawie przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że dokumentacja ta zawiera wszystkie dane wymagane dla danej ewidencji.

Zabezpieczenie akcyzowe

Prowadzenie składu podatkowego wymaga również złożenia i utrzymywania generalnego zabezpieczenia akcyzowego. Niemniej  właściwy naczelnik urzędu skarbowego może zwolnić podmiot prowadzący skład podatkowy z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego, jeżeli podmiot ten spełnia następujące warunki:

  • ma swoją siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju;
  • stosuje procedurę zawieszenia poboru akcyzy co najmniej od roku;
  • jego sytuacja finansowa i posiadany majątek zapewniają wywiązywanie się z zobowiązań podatkowych;
  • nie posiada zaległości z tytułu cła i podatków stanowiących dochód budżetu państwa, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz nie jest wobec niego prowadzone postępowanie egzekucyjne, likwidacyjne lub upadłościowe, z wyjątkiem postępowania upadłościowego z możliwością zawarcia układu;
  • zobowiązał się do zapłacenia, na pierwsze pisemne żądanie właściwego naczelnika urzędu skarbowego, kwoty akcyzy przypadającej do zapłaty z tytułu powstania zobowiązania podatkowego.


Zwolnienie jest udzielane na czas oznaczony, nie dłuższy niż 2 lata, w drodze decyzji, na pisemny wniosek zainteresowanego podmiotu. Zwolnienie to może być przedłużone, w drodze decyzji, na kolejne okresy nie dłuższe niż 2 lata. W celu wydania w/w  zezwolenia należy sporządzić wniosek na wzorze zamieszczonym w załączniku do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 2014r. w sprawie zwolnienia z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego.

Nowością jest to, że w przypadku złożenia przez podmiot zwolniony z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego wniosku o przedłużenie tego zwolnienia nie później niż 3 miesiące przed upływem terminu, na jaki zwolnienie zostało udzielone, zwolnienie to stosuje się do dnia doręczenia temu podmiotowi decyzji właściwego naczelnika urzędu celnego w sprawie przedłużenia albo odmowy przedłużenia zwolnienia, nie dłużej jednak niż przez 90 dni od dnia, w którym upływa termin, na jaki zwolnienie zostało udzielone

Prowadzący skład podatkowy może też ubiegać się o zgodę na złożenie zabezpieczenia w formie ryczałtu. Wynosi on wówczas 30% wysokości zabezpieczenia generalnego. Wniosek o taką zgodę został zamieszczony jako załącznik nr 1 do Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie zabezpieczeń akcyzowych

Urzędowe sprawdzenie

W ramach urzędowego sprawdzenia przeprowadzanego przed wydaniem lub zmianą zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego właściwy organ Służby Celno-Skarbowej wykonuje również czynności w celu ustalenia, czy miejsce prowadzenia składu podatkowego spełnia warunki określone w przepisach o podatku akcyzowym. Jednocześnie dodać trzeba, że zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego może być udzielone po zatwierdzeniu akt weryfikacyjnych w wyniku urzędowego sprawdzenia

W konsekwencji zainteresowany podmiot wraz z wnioskiem o wydanie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego przesyła  właściwemu organowi Służby Celno-Skarbowej, dokumentację składającą się na urzędowe sprawdzenie, która powinna zawierać:

  • plan składu podatkowego zawierający jego powierzchnię, z wyszczególnieniem miejsca produkcji, magazynowania, przeładowywania, wprowadzania, wyprowadzania i zużycia wyrobów akcyzowych objętych zezwoleniem;
  • wykaz miejsc z wyszczególnieniem lokalizacji produkcji, magazynowania, przeładowywania, wprowadzania, wyprowadzania i zużycia wyrobów akcyzowych objętych zezwoleniem, zawierający nazwy i numerację znajdujących się w tych miejscach pomieszczeń, urządzeń i naczyń służących do wykonywania czynności podlegających kontroli celno- -skarbowej;
  • opis zabezpieczeń technicznych, w szczególności elektronicznych, gwarantujących nienaruszalność i niezmienialność znajdujących się w składzie podatkowym wyrobów akcyzowych;
  • wykaz legalizowanych przyrządów pomiarowych z podaniem zakresu ich użytkowania oraz pozostałego wyposażenia stosowanego do przeprowadzania kontroli celno-skarbowej wyrobów akcyzowych;
  • skrócony opis procesu technologicznego, sposobu magazynowania, przeładowywania, wprowadzania, wyprowadzania i zużycia wyrobów akcyzowych oraz instrukcje wewnętrznego obiegu dokumentacji dotyczącej tych czynności i przeprowadzania inwentaryzacji wyrobów akcyzowych, a w przypadku prowadzenia dokumentacji w postaci elektronicznej – instrukcja obsługi programu komputerowego;
  • wykaz pozostałego wyposażenia używanego do prowadzenia działalności gospodarczej, w tym do wykonywania prac magazynowych oraz przeładunkowych;
  • dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do korzystania z miejsca, w którym ma być prowadzony skład podatkowy;
  • dokumenty wymagane na podstawie przepisów odrębnych, związane z wykonywaną działalnością podlegającą kontroli celno-skarbowej, w szczególności koncesje lub zezwolenia, zaświadczenia o dokonaniu wpisu do rejestru działalności regulowanej, zaświadczenia o dokonaniu wpisu do właściwych rejestrów;
  • wykaz obejmujący imiona i nazwiska upoważnionych przez podmiot osób odpowiedzialnych za wykonywanie powierzonych im obowiązków w zakresie objętym kontrolą celno-skarbową.

Z urzędowego sprawdzenia sporządza się protokół, który wraz z w/w  zgłoszeniem oraz dokumentacją dotyczącą działalności podlegającej kontroli, stanowią akta weryfikacyjne, które zatwierdza urząd celno-skarbowy. Więcej na ten temat w Rozporządzeniu Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie urzędowego sprawdzenia


Podstawy prawne:

Udostępnij Wydrukuj

Czy ta strona była przydatna?

Twoja opinia przyczyni się do polepszenia tej strony.