print

Zasady transferu za granicę środków pieniężnych

Rezydenci i nierezydenci mają obowiązek dokonywać przekazów pieniężnych za granicę oraz rozliczeń w kraju związanych z obrotem dewizowym za pośrednictwem banków, jeżeli kwota przekazu lub rozliczenia przekracza równowartość 15.000 euro. Wynika to z art. 25 Prawa dewizowego. Kurs walut ustala się przy zastosowaniu średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu poprzedzającym dokonanie czynności (art. 2 ust. 3 Prawa dewizowego).

Z wskazanego przepisu art. 25 oraz definicji obrotu dewizowego zawartej w art. 2 pkt 16-18 Prawa dewizowego wynika, że z pośrednictwa banków trzeba korzystać w przypadku gdy zachodzi potrzeba dokonywania wywozu lub przywozu , przekazywania oraz wysyłania za granicę lub nadsyłania  stamtąd wartości dewizowych lub krajowych środków płatniczych.

Powyższy wymóg  obejmuje również transakcje krajowe jeśli:

  1.  rozliczenie jest dokonywane w Polsce między rezydentami (podmiotami krajowymi), a walutą rozliczenia jest waluta obca,
  2.  rozliczenie jest dokonywane w Polsce między rezydentem a nierezydentem, bez względu na walutę rozliczenia.

W w/w przypadkach pośrednictwo banków jest obowiązkowe, gdy kwota rozliczenia przekracza równowartość 15.000 euro.  Naruszenie w/w zasad powoduje odpowiedzialność karną skarbową.

Czy ta strona była przydatna?

Twoja opinia przyczyni się do polepszenia tej strony.